Hakkında
Meşrutiyet, hükümdarın yetkilerinin bir anayasa ve seçilmiş bir meclisle sınırlandırıldığı yönetim biçimidir. Osmanlı Devleti'nde iki kez ilan edildi. I. Meşrutiyet, 23 Aralık 1876'da Kanun-ı Esasi'nin ilanıyla başladı; ancak II. Abdülhamid 1878'de 93 Harbi'ni gerekçe göstererek meclisi kapattı.
II. Meşrutiyet, İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin öncülüğünde Rumeli'deki hareketin ardından 23 Temmuz 1908'de yeniden ilan edildi. Bu dönemde basın, cemiyetler ve siyasi partiler hızla çoğaldı; 31 Mart Olayı, Balkan Savaşları ve Birinci Dünya Savaşı da bu yıllarda yaşandı. Meşrutiyet tecrübesi, Kurtuluş Savaşı kadrolarının siyasi kültürünü derinden etkiledi.
Zaman çizelgesi
- Takvîm-i Vekâyi (1831): Osmanlı Devleti'nin ilk resmî gazetesi
- Mekteb-i Harbiye (1834): Maçka'dan Pangaltı'ya, Osmanlı'nın harp okulu ve Kara Harp Okulu'nun kökü
- Tanzimat Fermanı (1839): Gülhane'de okunan ferman ve Osmanlı'da yeni dönemin başlangıcı
- Yeni Osmanlılar (1865): Hürriyet, vatan ve meşrutiyet fikrinin ilk örgütlü savunucuları
- Sultan V. Murad: Doksan üç günlük saltanat ve Çırağan'da geçen yirmi sekiz yıl
- Abdülaziz'in tahttan indirilmesi (30 Mayıs 1876): Softalar, paşalar ve bir fetva
- II. Abdülhamid (1876–1909): Yıldız Sarayı, demiryolları, okullar ve otuz üç yıllık saltanat
- Kanun-ı Esasi (23 Aralık 1876): İlk Osmanlı anayasası, 119 madde ve Tersane Konferansı
- "Türkiye'nin ilk anayasası 1921 Teşkilât-ı Esasiye'dir" doğru mu? 1876 Kanun-i Esasi'nin ömrü
- Meclis-i Mebusan (19 Mart 1877): Dolmabahçe'de açılan ilk Osmanlı parlamentosu
- Salih Bozok: Yakup Paşa Mahallesi'nden başyaverliğe, 10 Kasım 1938'deki kurşun
- Manastır Askerî İdadisi yılları (1896-1899)
