Jön Türkler

Jön Türkler (Osmanlıca: ژون تركلر) veya Genç Türkler, Osmanlı İmparatorluğu'nun son döneminde ortaya çıkan ve II. Abdülhamid döneminde meşrutiyetin yeniden yürürlüğe konulmasını savunan Osmanlı muhalif hareketine mensup entelektüeller, bürokratlar, askerî öğrenciler ve siyasetçiler için kullanılan genel bir tanımdır.

"Jön Türk" terimi, Fransızca Jeunes Turcs (Genç Türkler) ifadesinden Türkçe'ye geçmiştir. Hareketin kökenleri, 1865 yılında kurulan ve anayasal yönetim talebinde bulunan Yeni Osmanlılar'a kadar uzandırılmakla birlikte, Jön Türkler özellikle 1889 yılında Mekteb-i Tıbbiye öğrencileri tarafından kurulan İttihad-ı Osmanî Cemiyeti ve bu örgütün devamı niteliğindeki İttihat ve Terakki Cemiyeti etrafında örgütlenmiştir.

Jön Türkler, 1876 Kanûn-ı Esâsîsi'nin yeniden yürürlüğe konulmasını ve meşrutiyet yönetimine geri dönülmesini savunmuşlardır. Bu siyasal faaliyetlerin etkisiyle, 1908 Jön Türk Devrimi ile II. Meşrutiyet ilan edilmiş ve Osmanlı parlamentosu yeniden açılmıştır.

Jön Türk hareketi, Osmanlıcılık, merkezîleşme, anayasal yönetim ve modernleşme gibi farklı siyasal fikirleri bünyesinde barındırmıştır. Hareket içerisinde zamanla çeşitli görüş ayrılıkları ortaya çıkmış olsa da, İttihat ve Terakki Cemiyeti 1908 sonrasında Osmanlı siyasetinde belirleyici bir güç hâline gelmiştir.