Hakkında
Hilafet ya da halifelik, Hz. Muhammed'den sonra Müslüman toplumunun önderliğini ifade eden makamdır. Raşid halifeler, Emeviler ve Abbasiler döneminden sonra halife unvanı Osmanlı padişahları tarafından da kullanıldı; özellikle XVIII. yüzyıldan itibaren ve II. Abdülhamid döneminde siyasi bir araç olarak öne çıktı.
Saltanatın 1 Kasım 1922'de kaldırılmasından sonra Abdülmecid Efendi yalnızca halife olarak seçildi. Türkiye Büyük Millet Meclisi, 3 Mart 1924'te çıkardığı kanunla halifeliği kaldırdı ve Osmanlı hanedanı üyelerini yurt dışına çıkardı. Bu kararın ardından şer'iye ve evkaf vekâleti de kaldırılarak Diyanet İşleri Reisliği kuruldu.
Zaman çizelgesi
- Yavuz Sultan Selim (1512-1520): Çaldıran, Mısır Seferi ve halifelik meselesi
- Mercidâbık Muharebesi (24 Ağustos 1516): Suriye'nin kapısı açılıyor
- Halifelik 1517'de törenle Yavuz Selim'e mi devredildi? Osmanlı halifeliğinin belgeli tarihi
- Ridâniye Muharebesi (22 Ocak 1517): Memlük Sultanlığı'nın sonu
- Amasya Antlaşması (1555): Osmanlı-Safevî barışı, şartları ve tarih tartışmaları
- Küçük Kaynarca Antlaşması (1774): Kırım'ın bağımsızlığı, Karadeniz ve halifelik maddesi
- Refet Bele: Bandırma'daki yolcu, Sivas'taki manda konuşması, İstanbul'u teslim alan paşa
- Anzavur ayaklanmaları (1919-1920): Biga, Gönen, Susurluk ve Geyve Boğazı'nda üç ayrı dalga
- Sivas Kongresi ve ABD mandası tartışması
- Kuvâ-yi İnzibâtiye: İstanbul'un "Hilafet Ordusu" (18 Nisan - 25 Haziran 1920)
- Hıyanet-i Vataniye Kanunu (29 Nisan 1920) ve İstiklâl Mahkemeleri: Meclis'in ikinci kanunu
- Birinci İcra Vekilleri Heyeti (3 Mayıs 1920): Vekillerini Meclis'in seçtiği ilk Ankara hükûmeti
