Kısa hayat çizelgesi
- Doğdu — Beşiktaş
- Tevfik Fikret ve Mustafa Kemal: Aşiyan'daki 1918 anma töreni, Halûk'un Defteri
- Dâmad Ferid Paşa'nın beş kabinesi (1919–1920): "Allah'tan sonra İngiltere" diyen sadrazam
- Refet Bele: Bandırma'daki yolcu, Sivas'taki manda konuşması, İstanbul'u teslim alan paşa
- 1 Kasım 1922: 308 numaralı kararla saltanatın kaldırılması
- Saltanat ve hilafet aynı gün mü kaldırıldı?
- Vahdettin İstanbul'dan kaçtı mı? 16 Kasım 1922 mektubu, HMS Malaya, Malta, Hicaz ve San Remo
- Abdülmecid Efendi (1868-1944): Ressam veliaht, TBMM'nin seçtiği son halife, 3 Mart 1924
- 201 birleşim, 113 kanun ve kağnılı analar: 1 Mart 1923 açış konuşmasında ordu bölümü
- 3 Mart 1924: Hilafetin kaldırılması ve Tevhid-i Tedrisat aynı gün
- Topkapı Sarayı'nın Müzeye Dönüşmesi (3 Nisan 1924): Saraydan halkın müzesine
- Dolmabahçe Cumhuriyet'in sarayı oluyor: 1924 devri, 1927 Ertuğrul yatıyla dönüş
- Namazgâh Tepesi'ndeki bina: Türk Ocağı merkezinden Halkevine, oradan Resim ve Heykel Müzesi'ne
- Öldü — Paris
Hakkında
Abdülmecid Efendi (Osmanlıca: عبد المجيد افندی; 29 Mayıs 1868, İstanbul - 23 Ağustos 1944, Paris) veya II. Abdülmecid (Osmanlıca: عبد المجید ثانی, romanize: Abdü’l-Mecîd-i sânî), 32. Osmanlı padişahı Abdülaziz’in oğlu, Osmanlı Hanedanı'ndan gelen son İslam halifesi ve iki kutsal caminin hizmetkârıdır. 16 Mayıs 1926 ile 23 Ağustos 1944 yılları arasında Osmanlı Hanedan Reisi unvanını taşıdı. Aynı zamanda hanedanın tek ressam üyesidir, müzisyendir ve döneminin Türk ressamları arasında yer almıştır.
Sultan Abdülaziz ile Hayranıdil Kadınefendi'nin oğlu olarak doğan Abdülmecid, babasının tahttan indirilmesinden sonra uzun süre sarayda kapalı bir hayat yaşadı ve bu dönemde özel eğitim alarak yabancı diller, felsefe ve sanatla ilgilendi. Sarayda Osman Hamdi Bey ve Salvatore Valeri'den resim dersi aldı. Amcasının oğlu Mehmed Vahdettin'in 4 Temmuz 1918’de tahta çıkması üzerine Osmanlı tahtının veliahdı oldu ve bu unvanı 1 Kasım 1922'de saltanat kaldırılıncaya kadar korudu. Birinci Dünya Savaşı sonrasındaki işgal yıllarında İstanbul'da kaldı ve Ankara'daki Millî Mücadele hareketini destekledi. Sultan Vahdettin'in ülkeden ayrılmasının ardından, Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından 18 Kasım 1922'de halife seçildi. Böylelikle siyasi ve devlet başkanlığı yetkileri olmadan sadece dini liderlik yapan tek halife oldu. Yeni rejimle yaşanan siyasi uyumsuzluklar nedeniyle görevi iki yıldan az sürdü; Osmanlı halifeliğine resmen son veren 431 sayılı Kanun'un kabul edildiği 3 Mart 1924 tarihine kadar bu unvanı taşıdı. Tarihe "Son Osmanlı Halifesi" olarak geçti.
Osmanlı Hanedanı'nın yurt dışına çıkarılması kararıyla aynı gece ailesiyle birlikte Türkiye'den sürüldü. Sürgün hayatını önce İsviçre'de, ardından Fransa'nın Nice ve Paris şehirlerinde geçirdi. Sürgündeyken de resim ve müzik çalışmalarına, anılarını yazmaya devam etti. 23 Ağustos 1944'te Paris'te kalp krizinden öldü. Cenazesinin Türkiye'ye gömülmesi talebi hükümet tarafından reddedilince naaşı on yıl Paris Camii'nde bekletildi ve 1954 yılında Medine'deki Cennetü'l-Baki mezarlığına defnedildi.
Bu bölüm Vikipedi'deki maddeden alınmıştır; metin CC BY-SA 4.0 lisanslıdır.
Kaynaklar
- Vikipedi: Abdülmecid Efendi CC BY-SA 4.0
- Wikidata Q203768 CC0
- Wikipedia (EN): Abdülmecid II CC BY-SA 4.0
