Hakkında
Şehzade, Farsça 'şahın oğlu' anlamına gelir ve Osmanlı hanedanının erkek üyeleri için kullanılan unvandır. Erken dönemde şehzadeler sancaklara vali olarak gönderilir, yanlarına verilen lalalar eşliğinde devlet yönetimini öğrenirdi; Manisa, Amasya, Konya, Trabzon gibi şehirler bu nedenle şehzade sancakları olarak anılır.
XVII. yüzyılın başından itibaren taht, ekber ve erşed (hanedanın en yaşlısı) esasına göre geçmeye başladı ve şehzadeler sarayda, kafes denilen bölümde tutuldu. Veliaht da bir şehzadedir. Son dönemde Şehzade Yusuf İzzeddin, Abdülmecid Efendi gibi isimler siyasi tartışmaların içinde yer aldı; şehzadeler 1920'deki Saltanat Şurası'na da katıldı. 3 Mart 1924'te halifeliğin kaldırılmasıyla hanedan üyeleri yurt dışına çıkarıldı.
Zaman çizelgesi
- Fetret Devri (1402–1413): Yıldırım Bayezid'in oğulları arasında on bir yıllık taht kavgası
- Belgrad Kuşatması (Temmuz 1456): Fatih'in Tuna kıyısındaki yenilgisi
- Trabzon'un Fethi (15 Ağustos 1461): Komnenos hanedanının son kenti
- Otlukbeli Savaşı (11 Ağustos 1473): II. Mehmed ile Uzun Hasan
- II. Bayezid (1481-1512): Velî lakaplı padişah, Cem meselesi ve sessiz büyüme
- Cem Sultan (1459-1495): taht mücadelesi ve Avrupa'daki on üç yıllık esaret
- Yavuz Sultan Selim (1512-1520): Çaldıran, Mısır Seferi ve halifelik meselesi
- Çaldıran Muharebesi (23 Ağustos 1514): Yavuz Selim ve Şah İsmail
- Mercidâbık Muharebesi (24 Ağustos 1516): Suriye'nin kapısı açılıyor
- Kanuni Sultan Süleyman (1520–1566): kırk altı yıllık saltanat
- Şehzade Camii ve Külliyesi (1543–1548): Mimar Sinan'ın ilk selâtin külliyesi
- Şehzade Mustafa'nın İdamı (1553): Konya Ereğlisi'ndeki otağda yaşananlar ve kaynakların tartışması
