Hakkında
Vakıf, bir kişinin mülkünü ve gelirini kalıcı olarak hayır işlerine ve kamu hizmetine ayırmasıdır; çoğulu evkaftır. Osmanlı Devleti'nde camiler, medreseler, imaretler, hastaneler, çeşmeler, kervansaraylar ve köprüler büyük ölçüde vakıf gelirleriyle kurulup yaşatıldı.
II. Mahmud döneminde vakıfları merkezden yönetmek üzere Evkaf-ı Hümayun Nezareti kuruldu. Ankara'da 1920'de Şer'iye ve Evkaf Vekâleti oluşturuldu; bu vekâlet 3 Mart 1924'te kaldırılınca vakıf işleri Evkaf Umum Müdürlüğü'ne bırakıldı. Bugün Vakıflar Genel Müdürlüğü bu birikimin devamı olan kurumdur.
Zaman çizelgesi
- Orhan Gazi (y. 1281 – 1362): Bursa'dan Rumeli'ye geçen beyliğin ikinci hükümdarı
- Bosna'nın Fethi (1463-1464): Bobovac, Jajce ve Bosna Krallığı'nın sonu
- Fatih Camii ve Külliyesi (1463-1470): İstanbul'un ilk büyük selatin külliyesi
- II. Bayezid (1481-1512): Velî lakaplı padişah, Cem meselesi ve sessiz büyüme
- Kemal Reis (1451-1511) ve Sapienza (Zonchio) Deniz Savaşı
- Evliya Çelebi (1611–y. 1684): Seyahatnâme'nin on cildinde bir imparatorluğun portresi
- Kösem Sultan (y. 1589–1651): iki padişahın annesi, bir padişahın büyükannesi ve naibe
- Köprülüzade Fazıl Ahmed Paşa (1635–1676): medreseden sadarete, Uyvar'dan Kandiye'ye
- Şumnu'daki Tombul Camii (1744): Şerif Halil Paşa'nın eseri ve Bulgaristan'ın en büyük camisi
- Mustafa Reşid Paşa (1800–1858): Londra ve Paris elçisi, Tanzimat'ın mimarı ve altı kez sadrazam
- Selanik'te doğan çocuk: Atatürk'ün doğduğu ev ve mahallesi
- Ali Rıza Efendi: Mustafa'yı yeni usul okula gönderen baba
