Hakkında
Nahiye, Osmanlı taşra yönetiminde kazanın altındaki, birkaç köyü bir araya getiren en küçük yönetim birimidir. 1864 Vilayet Nizamnamesi ve 1871 düzenlemeleriyle nahiyelerin başına nahiye müdürleri atandı.
Cumhuriyet döneminde nahiye yerine bucak adı kullanılmaya başlandı. Bucaklar uzun süre ilçelere bağlı birimler olarak varlığını sürdürdü. Son dönem tarih metinlerinde köy, nahiye, kaza, sancak ve vilayet sıralaması, Osmanlı taşra yönetiminin kademelerini gösterir.
Zaman çizelgesi
- Sokullu Mehmed Paşa (1505–1579): Üç padişaha sadrazamlık eden Bosnalı devlet adamı
- Vilayet Nizamnamesi (1864): Tuna vilayeti deneyi ve Osmanlı taşra yönetiminin yeniden kuruluşu
- Ayvalık, 29 Mayıs 1919: Yarbay Ali Bey'in (Çetinkaya) emre rağmen ateş açması
- Balıkesir ve Alaşehir kongreleri: Batı Anadolu'nun kendi kendini örgütlemesi
- Bozkır isyanları (1919): Kuva-yı Milliye'ye karşı ilk silahlı ayaklanma ve Vali Cemal Bey
- Anadolu Kadınları Müdafaa-i Vatan Cemiyeti (1919): Melek Reşit Hanım'ın Sivas'tan çağrısı
- Anadolu Ajansı (6 Nisan 1920): Geyve-Akhisar yolunda doğan fikir, Ziraat Mektebi'ndeki oda
- Trakya-Paşaeli Cemiyeti ve Büyük Edirne Kongresi (9-13 Mayıs 1920): Trakya'nın savunma kararı
- Yozgat'ta Çapanoğlu ayaklanması (Haziran 1920): bir âyan ailesinin Ankara'ya karşı çıkışı
- Tayyar Rahmiye: Osmaniye'deki Fransız karargâhı baskınında düşen Rahime Hatun
- Pozantı Kongresi (5 Ağustos 1920): İşgal altındaki Adana'nın dağdaki vilayet merkezi
- İnebolu ve İstiklâl Yolu: Mavnacıların taşıdığı cephane, 344 kilometrelik kağnı yolu, Şerife Bacı
