Hakkında
Kapıkulu, Osmanlı Devleti'nde doğrudan padişaha bağlı olan ve hazineden maaş alan asker ve görevlilere verilen addır. Kapıkulu askerleri piyade (yeniçeriler, cebeciler, topçular) ve süvari (altı bölük halkı) olarak ikiye ayrılırdı. Bu ocakların insan kaynağı büyük ölçüde devşirme sistemiyle sağlanırdı.
Kapıkulu ocakları padişahın sürekli ordusuydu ve sarayın, İstanbul'un korunmasında da görev alırdı. Zamanla siyasi olaylara karıştılar; Yeniçeri Ocağı'nın 1826'da kaldırılmasıyla kapıkulu düzeni de büyük ölçüde sona erdi.
Zaman çizelgesi
- Ankara Savaşı (28 Temmuz 1402): Yıldırım Bayezid'in Timur'a yenilmesi ve devletin dağılması
- Varna Savaşı (10 Kasım 1444): son büyük haçlı seferi Karadeniz kıyısında sona eriyor
- II. Mehmed (Fatih Sultan Mehmed): İstanbul'u alan ve Kayser-i Rûm unvanını kullanan padişah
- Mercidâbık Muharebesi (24 Ağustos 1516): Suriye'nin kapısı açılıyor
- II. Selim (1566–1574): Sefere çıkmayan ilk padişah, Sokullu dönemi ve Kıbrıs'ın fethi
- III. Murad (1546–1595): Sokullu'nun gölgesinden Safevî ve Habsburg savaşlarına uzanan saltanat
- Osmanlı-Safevî Savaşı (1578–1590): Çıldır'dan Tebriz'e on iki yıllık mücadele ve Ferhad Paşa Barışı
- Celâlî isyanları: Şah Velî'den Kuyucu Murad Paşa'ya Anadolu'nun 'büyük kaçgun' çağı
- II. Osman (Genç Osman, 1604–1622): Hotin seferi, hac niyeti ve Yedikule'de biten saltanat
- Hotin Seferi (1621): II. Osman'ın Lehistan seferi, Dinyester kıyısındaki tabya ve yarım kalan zafer
- Koçi Bey Risalesi (1631): IV. Murad'a sunulan ıslah raporu ve 'Türk Montesquieu'su'
- Osmanlı-Safevî Savaşı (1623–1639): Bağdat'ın kaybından Revan ve Tebriz seferlerine
