İçeriğe geç
Giriş yap
Kurum

Tercüme Odası

Babıâli Tercüme Odası, 19. yüzyılda Osmanlı Devleti'nde başta diplomatik ilişkiler olmak üzere yabancı dil bilgisi gerektiren her durumda Avrupa dillerinden çevirilerin sorumluluğunu üstlenmek üzere Müslüman tercümanların eğitildiği ve göre

Hakkında

Babıâli Tercüme Odası, 19. yüzyılda Osmanlı Devleti'nde başta diplomatik ilişkiler olmak üzere yabancı dil bilgisi gerektiren her durumda Avrupa dillerinden çevirilerin sorumluluğunu üstlenmek üzere Müslüman tercümanların eğitildiği ve görev yaptıkları kurum.

1821'de kurulan Tercüme Odası, 1836'de Hariciye Nezareti'nin bir bürosu haline dönüşerek varlığını imparatorluğun yıkılışına kadar sürdürmüştür.

Osmanlı imparatorluğunda tercümanlık görevi 1821 yılına kadar Fenerli Rum Divan-ı Hümâyun tercümanları tarafından yürütülmekteydi. Divan-ı Rum tercümanlarının 1821 Yunan İsyanı'nda taraf olmaları üzerine Babıâli Tercüme Odası kurulmuştur.

Babıâli Tercüme Odası'nın ilk tercümanı, Yahya Naci Efendi'dir. Başlangıçta 3-4 kişilik kadroya sahip rutin bir devlet dairesi olan Tercüme Odası, devlet diplomatik faaliyetlerinin artması ile gittikçe büyüyerek 1888'de 75 personelli bir kurum haline gelmiştir. Başlıca görevi olan diplomatik çevirileri yapmanın yanı sıra, gümrük, pasaport, maarif, telgrafçılık gibi Fransızca bilgisi gerektiren her durumda görev yapmıştır.

İç ve dış siyasette etkili reformcu bürokratların yetişmesine zemin hazırlayan bu kurum, Tanzimat'ın bazı reformcu devlet adamları ve aydınlarının yetiştiği yerdir

Bu bölüm Vikipedi'deki maddeden alınmıştır; metin CC BY-SA 4.0 lisanslıdır.

Zaman çizelgesi

  1. Reisülküttap: divan kâtiplerinin başından Osmanlı dışişlerinin yöneticisine (16.–19. yüzyıl)
  2. Yusuf Agâh Efendi: Londra'daki ilk daimi Osmanlı elçiliği (1793–1797) ve İngiliz arşivleri
  3. II. Mahmud (1785–1839): Yeniçeri Ocağı'nı kaldıran, devlet yapısını baştan kuran padişah
  4. Tercüman-ı Ahval (1860): Agâh Efendi, Şinasi ve Türk özel gazeteciliğinin doğuşu
  5. Yeni Osmanlılar (1865): Hürriyet, vatan ve meşrutiyet fikrinin ilk örgütlü savunucuları
  6. Namık Kemal: Vatan şairi, Vatan yahut Silistre gecesi ve Magosa sürgünü
  7. Ahmed Rıza Bey (1858-1930): Meşveret'in pozitivist yazarı, "hürriyetçilerin babası", Âyan reisi
  8. Ahmet Tevfik Paşa (Okday): son Osmanlı sadrazamı, Londra'da sözü Ankara'ya bırakan diplomat
  9. Abdülhak Hâmit Tarhan (1852-1937): Şair-i Âzam, Makber'in şairi ve Cumhuriyet milletvekili

Kaynaklar

Bağlı maddeler 7

Okuma yolu

Bu maddeyi ve en çok birlikte anıldığı maddeleri en yoğun işleyen 5 konu, olay sırasına göre. Okuduklarınız yalnız bu tarayıcıda işaretlenir.

  1. Reisülküttap: divan kâtiplerinin başından Osmanlı dışişlerinin yöneticisine (16.–19. yüzyıl) 1699
  2. Yeni Osmanlılar (1865): Hürriyet, vatan ve meşrutiyet fikrinin ilk örgütlü savunucuları 1865
  3. Namık Kemal: Vatan şairi, Vatan yahut Silistre gecesi ve Magosa sürgünü 1 Nisan 1873
  4. Ahmed Rıza Bey (1858-1930): Meşveret'in pozitivist yazarı, "hürriyetçilerin babası", Âyan reisi 22 Haziran 1919
  5. Ahmet Tevfik Paşa (Okday): son Osmanlı sadrazamı, Londra'da sözü Ankara'ya bırakan diplomat 4 Kasım 1922

İlişki ağı 22

Bir düğüme dokunun: önizleme kartı açılır. Çizgi kalınlığı, iki maddenin birlikte geçtiği konu sayısını gösterir.

Yer ve zaman haritası 60

Bu maddeyle aynı konularda geçen yerler. Zaman çubuğunu kaydırın: o yıla kadar anlatılan olayların yerleri haritada belirir.

İki madde arası yol

Başka bir madde seçin: Tercüme Odası ile o madde arasındaki en kısa bağlantı zinciri, her adımı birleştiren konuyla gösterilir.

Geçtiği konular 9