Hakkında
Divan-ı Harp, Osmanlı Devleti'nde askerî suçlar ile sıkıyönetim ilan edilen bölgelerdeki davalara bakan askerî mahkemedir. Örfi idare (sıkıyönetim) dönemlerinde kurulan mahkemeler Divan-ı Harb-i Örfi adıyla anılırdı.
31 Mart Olayı'ndan sonra kurulan divan-ı harpler isyancıları yargıladı. Mütareke döneminde İstanbul'da kurulan divan-ı harpler hem İttihat ve Terakki yöneticilerini hem de Anadolu'daki millî hareketin önderlerini yargıladı. Mustafa Kemal, 11 Mayıs 1920'de bu mahkemelerden biri tarafından gıyabında idama mahkûm edildi; karar Vahdeddin tarafından onaylandı, ancak hiçbir zaman uygulanamadı.
Zaman çizelgesi
- Mahmud Şevket Paşa suikastı (11 Haziran 1913): Beyazıt'ta durdurulan otomobil
- Mahmut Şevket Paşa (1856-1913): Hareket Ordusu'nun komutanı ve Beyazıt'ta vurulan sadrazam
- Malazgirt Muharebesi (10-26 Temmuz 1915): Oganovski'nin taarruzu, Abdülkerim Paşa'nın karşı hücumu
- Muş ve Bitlis (Ağustos 1916): Diyarbakır'da paşa olan albay, 16. Kolordu'nun taarruzu
- Malta sürgünleri (1919-1921): Bekirağa Bölüğü'nden adaya, Sivas'taki uyarı
- Heyet-i Nasiha (1919): Şehzade Abdürrahim'in Anadolu'ya götürdüğü öğüt heyeti
- Yozgat'ta Çapanoğlu ayaklanması (Haziran 1920): bir âyan ailesinin Ankara'ya karşı çıkışı
- Pozantı Kongresi (5 Ağustos 1920): İşgal altındaki Adana'nın dağdaki vilayet merkezi
- Cemal Paşa (1872-1922): Selanik'teki 3. Ordu kurmaylığından Suriye valiliğine, Kanal Seferi
- Enver Paşa (1881-1922): Resne dağlarından Harbiye Nazırlığına, Mustafa Kemal ile rekabet
- Falih Rıfkı Atay: Cemal Paşa'nın kâtibinden Atatürk'ün başyazarına, "ormanların vekili" mebus
- İsmet İnönü: Mühendishane'nin birincisinden Lozan masasına, on iki yıl kesintisiz başbakanlık
