V. George

V. George, 6 Mayıs 1910'dan 1936'daki ölümüne kadar Birleşik Krallık kralı, İngiliz İmparatorluğu dominyonlarının ve Britanya Hindistanı'nın imparatoruydu.

Büyükannesi Kraliçe Victoria döneminde doğan George, babası Prens Edward ve ağabeyi Prens Victor'un ardından taht sıralamasında üçüncüydü. George, 1877'den ağabeyinin 1892'deki beklenmedik ölümüne kadar Kraliyet Donanması'nda görev yaptı. 1901'de büyükannesinin ölümü üzerine George'un babası tahta VII. Edward olarak çıktı ve George'u Galler Prensi ilan etti. 1910'da babasının ölümü üzerine kral-imparator oldu.

V. George'un saltanatı, hepsi de politik durumu kökten değiştirmiş olan sosyalizm, komünizm, faşizm, İrlanda cumhuriyetçiliği ve Hint bağımsızlık hareketinin yükselişini gördü. 1911'deki Parlamento Yasası, seçilen İngiliz Avam Kamarası'nın seçilmemiş Lordlar Kamarası üzerindeki üstünlüğünü tesis etti. Birinci Dünya Savaşı'nın bir sonucu olarak, kuzenleri Rus İmparatoru II. Nikolay ve Alman İmparatoru II. Wilhelm'in imparatorlukları düşerken, İngiliz İmparatorluğu en etkili şekilde genişledi. 1917'de George, Alman karşıtı halkın duygularının bir sonucu olarak, Saxe-Coburg ve Gotha Hanedanı'ndan yeniden adlandırdığı Windsor Hanedanı'nın ilk hükümdarı oldu. 1924'te ilk Çalışma Bakanlığı'nı atadı ve 1931'deki Westminster Tüzüğü'nde İmparatorluğun dominyonlarını, İngiliz Milletler Topluluğu içinde ayrı ve bağımsız devletler olarak tanıdı.