Hakkında
Kerden Antlaşması, 4 Eylül 1746 tarihinde Osmanlı İmparatorluğu ile Afşar İmparatorluğu arasında imzalanmış bir antlaşmadır. Nadir Şah'ın Tahran ile Kazvin arasında Kerden mevkiinde bulunan ordugâhında Osmanlı elçisi Mustafa Nazif ile Afşar tarafında Hasan Ali Hacı Han arasında imzalanmıştır.
Bir esas, bir şart, üç madde ve bir zeyl ile hatimeden ibaret olarak düzenlenen barış antlaşmasına göre Osmanlı İmparatorluğu, Afşar Devleti'ni tanımış, çok az sınır değişikliğiyle Kasr-ı Şirin Antlaşması'na dönülmüş, İran hacılarının hac yolculuğu güvence altına alınmış, gümrük vergileri düzenlenmiş ve bu iki devletin karşılıklı konsolosluklar açmaları kararlaştırılmıştır.
1742-1746 Osmanlı-İran Savaşı'nı sona erdirmesi ve eski sınırları tadil etmesi nedeniyle II. Kasr-ı Şirin Antlaşması olarak da bilinir. Bu antlaşma, 1775'te Kerim Han Zend'in anlaşmayı bozarak Osmanlı'ya savaş açmasına değin İran-Osmanlı savaşlarına ara vererek 29 yıl boyunca iki taraf arasında sulh dönemi yaşanmasını sağlamıştır.
Bu bölüm Vikipedi'deki maddeden alınmıştır; metin CC BY-SA 4.0 lisanslıdır.
Zaman çizelgesi
- Kasr-ı Şirin Antlaşması (17 Mayıs 1639): Bugünkü Türkiye–İran sınırının atası
- I. Mahmud (1696–1754): isyanla gelen padişah, Belgrad'ın geri alınışı ve kütüphaneler
Kaynaklar
- Vikipedi: Kerden Antlaşması CC BY-SA 4.0
- Wikidata Q7837107 CC0
