Cenap Şahabettin

Cenap Şahabeddin (Osmanlıca: جناب شهاب الدين) (21 Mart 1870, Manastır - 12 Şubat 1934, İstanbul), Türk şâir ve yazar. Servet-i Fünun dönemi Türk edebiyatının önde gelen temsilcilerinden birisidir. Şiir, gezi yazısı, makale, fıkra ve düzyazı türlerinde eserler vermiştir. Sembolizm ve parnasizm etkisindeki şiir anlayışıyla tanınan sanatçı, aruz veznini ses ve ahenk ögelerini öne çıkararak özgün bir biçimde kullanmış, serbest müstezat tarzının öncülerinden olmuştur.

İlk gençliğinde divan şiiri tarzında eserler veren Cenap, daha sonra Batı etkisindeki Türk edebiyatına yönelmiş, özellikle Verlaine gibi Fransız şairlerden etkilenmiştir. Şiirlerinde musiki, tasvir ve duyguyu bir arada sunmaya çalışmış; Elhan-ı Şita, Yakazat-ı Leyliye, Temâşâ-yı Hazân gibi şiirleriyle dikkat çekmiştir. Servet-i Fünun dergisi çevresindeki Edebiyat-ı Cedide topluluğunun önde gelen isimlerinden olmuş, dönemin estetik anlayışının oluşmasında belirleyici bir rol oynamıştır.

Gezi yazısı alanında da etkili bir yazar olan Cenap Şahabettin, Hac Yolunda, Âfâk-ı Irak, Suriye Mektupları eserlerini ve Avrupa izlenimlerini aktardığı yazılar kaleme almıştır. Makale ve fıkralarında edebiyat, sanat ve siyaset konularına yer vermiştir; Evrak-ı Eyyam, Nesr-i Harb, Nesr-i Sulh ve Tiryaki Sözleri bu yazılarının toplandığı eserlerdendir. Klasik nesir anlayışı ile sade nesir arasında yeni ve estetik bir dil kurmaya çalışmış; bu yönüyle Halit Ziya Uşaklıgil ile birlikte modern Türk nesrinin gelişmesinde etkili olmuştur.