Merimde kültürü (Merimde Beni Selame), Aşağı
Mısır'da Batı Nil Deltası'nda yer alan ve geç evresinde Hanedanlık öncesi Mısır'daki Fayum A ve Badari kültürlerine karşılık gelen Neolitik bir kültürdür. Kültürün yaklaşık MÖ 4800–4300 arasında geliştiği tahmin edilir. Merimde aynı çağda aynı adı taşıyan arkeolojik yeri de anlatır.
Ana yerleşim
Kültür,
Kahire'nin 45 kilometre kuzeybatısında, Aşağı
Mısır'da Nil'in batı deltasında yer alan ana yerleşim Merimde Beni Selame çevresinde yoğunlaştı.
Kazılar
Yer, 1928'deki Batı Nil Deltası keşif gezisi sırasında yerin 6.400 metrekaresini kazan Alman arkeolog Hermann Junker tarafından bulundu. Yerleşimin başlangıçta yaklaşık 25 hektar olduğu düşünülüyordu; yeni araştırmalar bunu en az 40 hektara çıkardı. 1970'lerde
Mısır Eski Eserler Kurumu ve
Alman Arkeoloji Enstitüsü'nün yaptığı kazılar tabaka dizisinin belirlenmesini sağladı.
Evreler
Merimde, bazı tahminlere bakılırsa neredeyse bin yıl süren bir iskân dizisi gösterir. Junker üç evre belirlemişti; Joseph Eiwanger ise 1977'de gelişim düzeyleri belirgin biçimde farklı beş evre olduğunu ortaya koydu. Hafif bir iskânla tanınan I. evrede çanak çömlek gibi eserler oldukça ilkeldi. Eiwanger, iskân yoğunluğunun arttığı II. evrede depolama alanlarının ortaya çıktığını belgeledi.
Ekonomi
Arkeolojik kanıtlar Merimde ekonomisine tarımın egemen olduğunu, balıkçılık ve avcılığın daha az ölçüde yapıldığını gösterir.
Konutlar
Yerleşim, yuvarlak ya da eliptik planlı, çubuk örgü ve sazdan yapılmış küçük kulübelerden oluşuyordu. Merimde çanak çömleğinde dalgalı izler yoktu.