Eridu, Aşağı
Mezopotamya'daki bir arkeolojik yerleşim olan Tell Ebu Şahreyn'de yer alan bir Sümer kentiydi.
Irak'ın Zi Kar ilinde, bugünkü
Basra kenti yakınındadır.
İlk kent geleneği
Eridu, Sümer Kral Listesi'ne dayanılarak geleneksel olarak güney
Mezopotamya'nın en eski kenti sayılır. Antik Ur yerleşiminin 24 kilometre güney-güneybatısında bulunan Eridu, tapınaklar çevresinde gelişen ve neredeyse birbirini nispetenk uzaklıkta yer alan Sümer kentleri topluluğunun en güneydekiydi.
Tanrılar ve tapınak
Eridu'nun kent tanrıları Enki ve eşi Damkina'ydı. Sonradan Ea olarak da bilinen Enki'nin kenti kurduğuna inanılırdı. Tapınağı E-Abzu adını taşıyordu; çünkü Enki'nin tüm yaşamın doğduğı düşünülen yeraltı suyu Abzu'da yaşadığına inanılıyordu. Sümer tapınak ilahilerine bakılırsa Ea/Enki tapınağının bir başka adı Esira'ydı.
Babil'deki adaş
Babil'in Esagila tapınağını da içeren dinî mahallelerinden birine de Eridu adı verilmişti.
Topografya
Eridu, yaklaşık 24 kilometre uzunluğunda ve 6 metre derinliğinde bir havzadaki doğal bir tepe üzerinde yer alır. Bu havza
Fırat'tan Hazem adı verilen bir kumtaşı sırtıyla ayrılır ve mevsimlik bir göle dönüşür.
Konum
Sümer tapınak ilahilerinde tapınağın altın ve lapis lazuliyle yapıldığı, döşeminin yeraltı denizi apsu üzerine oturtulduğu ve Sippar ırmağı, yani
Fırat kıyısında durduğu anlatılır.