Kapsa kültürü, yaklaşık MÖ 9000 – 5400 arasında
Cezayir ve
Tunus'ta yaşamış bir Epipaleolitik gelenektir. Adını Tunus'taki Gafsa kentinin Latince adı olan Capsa'dan alır.
Evreler
Kapsa geleneksel olarak Tipik Kapsa ve Üst Kapsa olarak ikiye ayrılır; bunlar bazen aynı katman dizisinde art arda bulunur. Aralarındaki farklar hem tipolojik hem tekniktir.
Ortam
Bu dönemde Mağrip'in ortamı, bugünkü
Doğu Afrika'ya benzeyen açık bir savan ortamıydı; yükseklerde Akdeniz ormanları vardı. İlk evre, Afrika nemli dönemiyle örtüşür.
Beslenme
Kapsa beslenmesi yaban sığırından antiloplara, tavşanlardan salyangozlara kadar çok çeşitli hayvanları içeriyordu. Yenen bitkiler hakkında az kanıt vardır.
Sanat ve süs
Kapsa alanlarında figürlü ve soyut kaya sanatı bulunur. Aşı boyası hem aletlerde hem cesetlerde görülür. Devekuşu yumurtası kabukları boncuk ve kap yapımında, deniz kabukları kolyelerde kullanıldı. İberomoriziyen'den gelen ön kesici dişleri çekme âdeti ara sıra sürdü ama giderek seyrekleşti.
Dil tartışması
Kültürün süresi, Sahra'daki yaygınlığı ve bugünkü Afroasyatik dil konuşurlarıyla coğrafi ilişkisi nedeniyle bazı tarihsel dilbilimciler bu endüstriyi kıtadaki en erken Afroasyatik konuşurlarıyla bağdaştırmıştır; bu görüş kesin değildir.
Sonrası
Kapsa geleneğindeki Neolitik dönemde bir sahada evcil, büyük olasılıkla dışarıdan getirilmiş koyun-keçiye ait kanıtlar bulunur.