Yakup KadriKaraosmanoğlu, Türkçe Vikipedi'nin ifadesiyle Millî Mücadele'den itibaren Atatürk'ün yakın arkadaşları arasında yer aldı. Romancıydı, gazeteciydi, milletvekiliydi, Türk Dil Kurumu'nun ve Anadolu Ajansı'nın kurucuları arasında sayılır. 1932'de "Yaban"ı yayımlayan Kadro dergisinin imtiyaz sahibi oldu; dergi kapanınca 1934'te Tiran'a elçi olarak gönderildi ve yirmi yıla yakın diplomat olarak yaşadı. 27 Ekim 1934, Tiran elçiliğine atanması nedeniyle milletvekilliğinden istifa ettiği gündür. Yakup Kadri KaraosmanoğluGörsel: Wikimedia Commons, Public domain, yazar: Bilinmiyor. Dosya sayfası
Kahire, Manisa, İzmir
Türkçe ve İngilizce Vikipedi'ye göre 27 Mart 1889'da Kahire'de doğdu. Babası Manisa'nın tanınmış Karaosmanoğlu ailesinden Abdülkadir Bey, annesi İkbal Hanım'dı. İngilizce maddeye göre altı yaşına kadar Kahire'de büyüdü, sonra aile memleketleri Manisa'ya döndü. İlköğrenimini Manisa'da Fevziye Mekteb-i İptidaisi'nde tamamladı; 1903'te İzmir İdadisi'ne girdi ve Şahabettin Süleyman ile arkadaşlığı burada başladı. Babası ölünce okulu bitiremedi, 1905'te annesiyle Mısır'a döndü; Türkçe maddeye göre orada Jön Türklerle tanıştı ve siyasete ilgi duymaya başladı. Fransızca öğrendi; Flaubert, Maupassant ve Daudet okudu.
Dikkat: yanlış bilinen
Ailenin Mısır bağlantısı iki maddede farklı anlatılır. Türkçe madde babasının 1833'te Kavalalı İbrahim Paşa'nın Manisa'yı işgali sırasında ona yakınlık gösterdiğini ve Mısır'daki konağına yerleştiğini, İkbal Hanım'ın da bu konağın halkından olduğunu yazar. 1889'da çocuğu olan bir babanın 1833 olayına bizzat katılması zor görünür; burada büyük ihtimalle aile büyüklerinden biri kastedilmektedir, ama kaynak açıkça söylemez. İngilizce madde ise annesini Mısır Hidivi İsmail Paşa'nın saray çevresinden bir kadın olarak tanıtır. Bu ayrıntıyı kesin bilgi olarak vermiyoruz.
Fecr-i Âti'den "toplum için sanat"a
1908'de ailesiyle İstanbul'a döndü; Vefa Lisesi'ni bitirdi, Hukuk Mektebi'ni üçüncü sınıfta bıraktı. 1909'da Şahabettin Süleyman aracılığıyla Fecr-i Âti topluluğuna katıldı; Ibsen'den esinlenen ilk oyunu "Nirvana" aynı yıl yayımlandı. Yahya Kemal ile birlikte "Nev-Yunanilik" adını verdikleri bir akım başlatmaya çalıştı, ama ilgi görmedi. Çamlıca'daki Kısıklı Bektaşi tekkesine devam ederek gözlemlerinden "Nur Baba" romanını yazdı; tepkiden çekindiği için o dönemde basmadı. İlk öykü kitabı "Bir Serencam" 1913'te çıktı.
1912'de tüberküloza yakalandığını öğrendi, ancak 1916'da tedavi için İsviçre'ye gidebildi; Mondros Mütarekesi imzalanınca yurda döndü. Türkçe maddeye göre Balkan Savaşı ve Birinci Dünya Savaşı'nda yaşananlar onu sanatın "şahsi ve muhterem" olduğu düşüncesinden uzaklaştırdı; "toplum için sanat" anlayışına ve Millî Edebiyat'ın sade dil çizgisine yöneldi.
Mütareke ve Millî Mücadele
Mütarekeden sonra İkdam'da Kurtuluş Savaşı'nı destekleyen yazılar yazdı; Yeni Mecmua'da "Erenlerin Bağından" adını verdiği nesirleri yayımladı. Bu dönemdeki yazılarını 1929'da "Ergenekon" adıyla kitaplaştırdı. 1920'de Millî Mücadele'yi izlemek üzere bazı arkadaşlarıyla Ankara'ya çağrıldı, Batı Cephesi'ni dolaştı ve İstanbul'a umutla döndü. "Kiralık Konak" İkdam'da tefrika edildi; 1921'de Akşam'da tefrikasına başlanan "Nur Baba" tepkiler üzerine yarım kaldı, 1922'de kitap olarak çıkınca yazarını ülke içinde ve dışında tanıttı ve aynı yıl Muhsin Ertuğrul tarafından filme çekildi.
Ardından Ankara'ya gitti. Tetkik-i Mezalim Komisyonu'nda görevlendirilince Kütahya, Simav, Gediz, Eskişehir ve Sakarya yörelerini dolaştı; Hâkimiyet-i Milliye'ye makaleler, İstanbul'daki Cumhuriyet gazetesine fıkralar yazdı. 9 Eylül zaferinden sonra TBMM'ye Mardin milletvekili olarak girdi.
Ek bilgi
Tetkik-i Mezalim çalışması Yakup Kadri'yi Falih Rıfkı ve Halide Edib ile aynı yollara çıkardı. İngilizce Vikipedi'nin Falih Rıfkı Atay maddesi bu çalışmanın ürünü olarak 1922 tarihli "İzmir'den Bursa'ya" adlı ortak kitabı sayar; yazarları Halide Edib, Yakup Kadri, Ruşen Eşref, Asım Us ve Falih Rıfkı'dır. Yakup Kadri bu gözlemlerini on yıl sonra "Yaban"da romana dönüştürecekti.
Cumhuriyet'in ilk on yılı
1923'te Mutasarrıf Asaf Bey'in kızı ve Burhan Asaf'ın (Belge) kız kardeşi Leman Hanım ile evlendi. 1925'te Anadolu Ajansı şirkete dönüştürüldüğünde ilk yönetim kurulu üyeleri arasında yer aldı ve "Harici Seksiyon Şefliği"ni üstlendi; 1928'de yönetim kurulundan ayrıldı. 1926'da tedavi için ikinci kez İsviçre'ye gitti, iki yıl kaldı ve izlenimlerini Milliyet'e gönderdi; bunlar "Alp Dağları'ndan" adıyla kitaplaştı. 1927'de "Hüküm Gecesi", 1928'de "Sodom ve Gomore" çıktı. 1932'de kurulan Türk Dil Kurumu'nun kurucuları arasında yer aldı. Ahmet Ağaoğlu, Abdülhak Hamid Tarhan ve Yakup Kadri KaraosmanoğluGörsel: Wikimedia Commons, Public domain, yazar: Bilinmiyor. Dosya sayfası
Kadro ve "Yaban"
1932'de Vedat Nedim Tör, Şevket Süreyya Aydemir, Burhan Asaf Belge ve İsmail Hüsrev Tökin ile Kadro dergisini kurdu ve derginin imtiyaz sahibi oldu. Aynı yıl, Kurtuluş Savaşı gözlemlerinden ve Tetkik-i Mezalim dönemindeki deneyiminden yararlanarak yazdığı "Yaban"ı Kadro'da tefrika etti. İngilizce maddeye göre roman, Çanakkale'de kolunu kaybettikten sonra bir Anadolu köyüne yerleşen aydın Ahmed Celal'in acı deneyimlerini anlatır. Türkçe maddeye göre 1922 yılında aydın ile köylü arasındaki yabancılığı gösteren eser büyük yankı uyandırdı, 1942'de CHP Roman Armağanı'nda ikinci oldu; bazı eleştirmenler ise yazarı köylüye tepeden bakmakla suçladı.
Türkçe madde, Kadro'nun savunduğu bazı görüşlerin devlet yetkililerince aşırı bulunduğunu, derginin "Kemalizm'i değiştirmekle" suçlandığını, Yakup Kadri'nin 1934'te Tiran'a elçi olarak atandığını ve derginin kapatıldığını yazar. Bu atamayla 27 Ekim 1934'te milletvekilliğinden istifa etti.
Dikkat: yanlış bilinen
Milletvekilliği ve 1930'ların ortası için iki madde farklı bilgi verir. Türkçe maddenin giriş bölümü II. ve III. dönemde Mardin, IV. dönemde (27 Ekim 1934'te istifa) milletvekili olduğunu söyler; hayatı bölümü ise 1931-1934'te Manisa milletvekili olduğunu yazar. İngilizce madde Mardin dönemini hiç anmaz ve yalnız 1931-1934 Manisa milletvekilliğini verir. Ayrıca İngilizce madde onun 1935'te kurulan Tan gazetesinin kurucu genel yayın yönetmeni olduğunu ve bu görevi 1938'e kadar sürdürdüğünü yazar; Türkçe madde ise aynı yıllarda 1934Tiran ve 1935 Prag elçiliklerini sayar. Bu iki bilgi birlikte doğrulanamadığı için Tan görevini kesin bilgi olarak vermiyoruz.
"Zoraki Diplomat"
Türkçe maddeye göre 1934'te Tiran, 1935'te Prag, 1939'da Lahey, 1942'de Bern, 1949'da Tahran ve 1951'de yeniden Bern elçiliklerine getirildi; 1955'te Bern elçisiyken emekli oldu. Diplomatlık yıllarını "Zoraki Diplomat"ta (1954) anlattı. 1946'da "Atatürk" adlı bir kitap yayımladı; Türkiye'nin 1923-1952 dönemini işleyen "Panorama" iki cilt hâlinde 1950 ve 1954'te çıktı. Türkçe maddeye göre "Politikada 45 Yıl" ile "Zoraki Diplomat", Atatürk ve İnönü dönemlerinde CHP politikalarına etkisini anlattığı eserlerdir.
Son yıllar
Emekliliğinden sonra 1957'de Ulus'un başyazarı oldu. 1960 darbesinden sonra 6 Ocak-15 Ekim 1961 arasında Kurucu Meclis'te Millî Birlik Komitesi temsilcisi olarak görev aldı. 1961-1965 arasında yeniden Manisa milletvekiliydi; İsmet İnönü'den sonra Meclis'in en yaşlı üyesi olarak geçici Meclis başkanlığı yaptı. Türkçe maddeye göre 1962'de partinin Atatürk ilkelerinden uzaklaştığını öne sürerek CHP'den istifa etti, 1965'te siyasetten çekildi. 1966'da Anadolu Ajansı yönetim kurulu başkanı seçildi. 13 Aralık 1974'te Ankara'da Gülhane Askerî Tıp Akademisi'nde öldü ve İstanbulBeşiktaş'taki Yahya Efendi Mezarlığı'na, annesinin yanına gömüldü.