Abdullah Hilmi Tunalı,
28 Ağustos 1871'de bugün
Bulgaristan sınırları içinde bulunan Eskicuma'da doğdu. Annesi Rukiye Hanım, babası tütün fabrikatörü ve reji eksperi İsmail Efendi'dir. 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı yüzünden aile
İstanbul'a göçtü.
Tıbbiye ve sürgün
Kuleli Askerî Tıbbiye İdadisi'ne, ardından Mekteb-i Tıbbiye'ye girdi. Okulda el yazısıyla "Teşvik" adlı haftalık bir gazete çıkardı ve
II. Abdülhamid yönetimini eleştirdi. Mektepliler Cemiyet-i Hafiyesi'ni kurdu; bir süre tutuklu kaldı. 1895'te cemiyet ileri gelenleri hakkında sürgün kararı çıkınca tıbbiyenin son sınıfındayken yurt dışına kaçtı ve
Cenevre'ye yerleşti.
Cenevre'de Jön Türk
Cenevre Üniversitesi'nde pedagoji okudu.
İttihat ve Terakki'nin
Cenevre şubesini kurdu; Mizan ve
Meşveret gazetelerine yazdı, "Hutbe" adlı broşürler yayımladı. Avrupa'da okuyan Türk öğrenciler için bir talebe cemiyeti kurdu ve "Avrupa'da Tahsil" adlı bir rehber kitap çıkardı.
Aile ve dönüş çağrısı
Cenevre'de İsviçreli Juliette ile evlendi; Sevda adında bir kızı ve İnsan adında bir oğlu oldu. 1896'da
padişahın gönderdiği Ahmet Celalettin Paşa Cenevre'ye gelip Jön Türkleri
İstanbul'a dönmeye ve padişaha bağlı kalmaya çağırdı;
Tunalı Hilmi'nin broşürleri bu çağrıya karşı yazılanlar arasındaydı.
Meclis kürsüsünde
Meclis-i Mebusan üyeliğinden sonra TBMM'nin birinci, ikinci ve üçüncü dönemlerinde milletvekili oldu. Öz Türkçenin kullanılmasını savundu; kadın, köylü ve işçi hakları için kanun teklifleri ve önergeler verdi. Bu tekliflerin bir kısmı sonraki yılların inkılaplarının habercisi sayılır.
26 Temmuz 1928'de öldü.