Leyla Tepe kültürü (Azerbaycanca: Leylatəpə mədəniyyəti),
Güney Kafkasya'nın Kalkolitik çağına aittir. Adını bugünkü
Azerbaycan'ın Ağdam ilçesindeki yerden alır. Yerleşimleri MÖ 3800–3200 arasında Orta
Kafkasya'nın güney yamaçlarına dağılmıştı.
Keşif
Leyla Tepe anıtları ilk kez 1980'lerde Sovyet arkeolog I. G. Narimanov tarafından belirlendi. 2000'lerde anıtlara ilgi,
Bakü–
Tiflis–
Ceyhan boru hattı ile
Güney Kafkasya boru hattının yapımı nedeniyle zarar görme tehlikesiyle canlanmıştı.
Leyla Tepe yerleşimi
Leyla Tepe yerleşimi Karabağ ovasında, Ağdam'daki küçük Eyvazlı köyünün kuzeybatı ucunda, Ağdam ilçesindeki Kuzanlı kasabasına yakın konumdadır. 1984'te I. Narimanov tarafından bulundu. Deniz düzeyinden 100 metre yüksektedir; Haçınçay Irmağı'nın yarı kuru yatağı 8–10 kilometre kuzeydedir.
Höyük
Yerleşim başlangıçta 50–60 metre çapında ve 2 metre yüksekliğinde yuvarlak bir tepe olarak bulundu. Yüzeyi modern tarımdan zarar görmüştü, ancak yüzeyde eski çanak çömlek parçaları bulundu. Kültür katmanlarının kalınlığı yaklaşık 2 metredir. Yerde araştırmalar yapıldı, ancak bölgedeki askeri operasyonlar nedeniyle askıya alındı.
Tabakalar
Anıt, görünür kültürel değişiklikleri olmayan tek dönemli bir yerdir. Dört yapı katmanı belirlendi; en üstteki sabanla neredeyse tümüyle yok olmuştu, en alttaki ise henüz kazılmamıştı. Az sayıda kül çukuru ya da çöp birikintisi bulundu.