Terra Amata (İtalyanca "Sevgili Toprak"),
Fransa'nın
Nice kentinde, Boron Dağı yamaçlarında, Akdeniz'in bugünkü düzeyinin 26 metre üzerinde yer alan açık hava arkeolojik yerleşimidir. 1966'da Henry de Lumley tarafından keşfedilip kazıldı.
Buluntular
Başlangıçta tarih öncesi bir kumsalda bulunan yer, yaklaşık MÖ 400.000'e tarihlenen
Alt Paleolitik aletleri ve Avrupa'da ateşin en erken ehlileştirilmesine ait izlerin bazılarını içeriyordu. Yer bugün bir apartmanın ve buluntuların bir bölümünün sergilendiği tarih öncesi
Nice müzesinin altındadır.
Keşif
Yer, 1966'da
Nice limanı yakınında bir teras inşa edilirken bulundu. Arsa sahibiyle görüşmenin ardından de Lumley'e 28 Ocak –
5 Temmuz 1966 arasında çalışma izni verildi. Ekibi haftanın yedi günü, sona doğru ise günün yirmi dört saati çalışarak işi tamamladı.
Yerleşim
De Lumley'e bakılırsa yer, fosil bir kumsal üzerinde birkaç iskân katmanından oluşan bir yerleşim içeriyordu. İskân MÖ 380.000'e tarihleniyordu ve kalıntılar sakinlerin kumsalda kulübelerde yaşadığını düşündürüyordu.
Ateş
Her kulübenin ortasında, küllerle sakinlerin ateşi denetim altına aldığını gösteren bir ocak vardı. Bu ateş izleri,
Fransa'da Finistère'deki Menez Dregan,
İngiltere'de Suffolk'taki Beeches Pit ve
Macaristan'daki Vértesszőlős ile birlikte Avrupa'da ateşin ehlileştirilmesine ilişkin bilinen en erken kanıtlardır.
Rüzgârlık
Kalıntılar arasında ocakların kuzeybatısına yerleştirilmiş, ateşi sert Mistral rüzgârından koruyan alçak taş ve çakıl duvarlar vardı. De Lumley, sakinlerin kulübeleri direklerle desteklenen hayvan derilerinden yaptığını ve ortada dumanın çıkması için bir delik bıraktığını düşünüyordu.