Mohenjo-daro, Pakistan'ın Sind
eyaletinin Larkana ilçesinde yer alan bir arkeolojik yerleşimdir. Yaklaşık MÖ 2500'de kurulan kent, eski İndus Vadisi Uygarlığı'nın en büyük yerleşimlerinden ve dünyanın en erken büyük kentlerinden biriydi. Eski
Mısır,
Mezopotamya, Minos ve Norte Chico uygarlıklarıyla çağdaştı.
Nüfus ve terk
En az 40.000 kişilik olduğu tahmin edilen nüfusuyla Mohenjo-daro birkaç yüzyıl boyunca gelişti; ancak yaklaşık MÖ 1700'e gelindiğinde İndus Vadisi Uygarlığı'nın öteki büyük kentleriyle birlikte terk edilmişti.
Yeniden keşif ve koruma
Yer 1920'lerde yeniden keşfedildi ve o dönemden bu yana kentte kapsamlı kazılar yapıldı. 1980'de
Güney Asya'da
UNESCO Dünya Mirası listesine alınan ilk yer oldu. Yerleşim bugün aşınma ve uygun olmayan onarım çalışmaları nedeniyle tehdit altındadır.
Ad
Kentin özgün adı bilinmemektedir. Iravatham Mahadevan, bir Mohenjo-daro mührünü incelemesine dayanarak kentin eski adının "horozun kenti" anlamına gelen Kukkuṭārma olabileceğini ileri sürer. Horoz dövüşünün kent için ritüel ve dinî bir önemi olmuş olabilir. Bugünkü Mohenjo-daro adı Sind dilinde "Ölüler Höyüğü" olarak yorumlanır.
Konum
Mohenjo-daro, aşağı İndus Irmağı'nın sağ, yani batı kıyısının biraz uzağında, Pleistosen döneminden kalma bir sırt üzerinde yer alır.
Tavuk
Kentin, Afrika,
Batı Asya, Avrupa ve
Amerika'da bulunan evcil tavuk soy dalının yayılma noktalarından biri olabileceği de öne sürülmüştür.