Baktriya-Margiana Arkeolojik Kompleksi (BMAC), güney
Orta Asya'da
Hazar Denizi ve Aral Gölü çevresindeki bölgelerde gelişen belirli bir Orta
Tunç Çağı uygarlığının modern arkeolojik adıdır. Bu uygarlık Oxus Uygarlığı olarak da bilinir.
Dönem
Uygarlık yaklaşık MÖ 2500 ile 1700 arasında gelişti; ancak verilerin ayrıntıları ve yorumu tartışmalıdır.
Adların yeterliliği
Yaygın olarak "Oxus uygarlığı" diye anılsa ve resmî olarak "Baktriya-Margiana Arkeolojik Kompleksi" diye isimlendirılsa da yeni çalışmalar bu terimlerin coğrafi yeterliliğini sorgulamıştır. Geleneksel adlar büyük kent yerlerinin Margiana'da ve kuzey Baktriya'da yoğunlaşmasını vurgularken yeni arkeolojik yüzey araştırmaları ve kazılar bu
Tunç Çağı bütününün kültürel çekirdeğinin çok daha geniş olduğunu gösterir.
Horasan'daki yerler
Kuzeydoğu
İran'da, tarihsel Büyük Horasan bölgesinde önemli yerler belgelenmiştir; bunlar arasında Tepe Chalow, Kalat-e Yavar ve Şahrak-e Firuze gibi yeni kazılmış yerleşimler ile BMAC'a özgü maddi kültür gösteren çok sayıda yüzey araştırması yeri vardır.
Daha geniş dağılım
Sebzevar ve Nişabur'dan Murgab deltasına ve Tacikistan'a uzanan bu daha geniş dağılım anainde bazı araştırmacılar (örneğin Biscione ile Vahdati), "BMAC" ve "Oxus Uygarlığı" adlarının ya biçimlenme alanlarını gözden kaçırdığını ya da olguyu Baktriya ile Margiana'yla sınırladığını, bu yüzden aşırı dar olduğunu savunur.