Hoabinh,
Güneydoğu Asya'da geç Pleistosen'den Holosen'e uzanan arkeolojik alanlarla ilişkili bir taş alet teknolojisi kompleksidir. Yaklaşık MÖ 10.000 – 2000 arasına tarihlenir ve bölgenin avcı-toplayıcı toplumlarına atfedilir.
Daha eski bir tarih
2016'da
Çin'in Yunnan
eyaletinde, Myanmar sınırına 40 km uzaklıktaki bir kaya sığınağında Hoabinh teknolojisine ait eserler tanımlanmıştır ve MÖ 41.500'e tarihlendi.
Ad
Hòa Bình kültürü terimi ilk kez kuzey Vietnam'da çalışan Fransız arkeologlar tarafından, kaya sığınaklarından kazılan Holosen dönemi buluntu topluluklarını tanımlamak için kullanıldı. Terim,
Güneydoğu Asya anakarasında yontulmuş çakıl taşı aletler içeren buluntu toplulukları için yaygınlaştı.
Colani'nin kazıları
1927'de Madeleine Colani, kuzey Vietnam'ın Hòa Bình ilindeki dokuz kazısının ayrıntılarını yayımladı. Bu çalışmalar sonucunda 1932'de toplanan Birinci
Uzak Doğu Tarihöncesi Araştırmacıları Kongresi Hoabinh'i, çoğu yalnızca tek yüzü işlenmiş aletler, çekiç taşları, üçgenimsi kesitli aletler, diskler, kısa baltalar, badem biçimli eserler ve kayda değer sayıda kemik aletten oluşan bir kültür olarak tanımladı.
Tipoloji
Colani, Sao Dong'dan çıkan 82 eseri 28 türe ayırarak ayrıntılı bir tipoloji oluşturdu.
Bacson
Bacson kültürü, kenarları taşlanmış çakıl aletlerin daha sık görüldüğü bir Hoabinh çeşitlemesi sayılır ve yaklaşık MÖ 8000 – 4000'e tarihlenir.