Sintaşta kültürü, Güney Urallar'da yaklaşık MÖ 2200 – 1900 arasına tarihlenen bir Orta
Tunç Çağı arkeolojik kültürüdür. Yaklaşık MÖ 2200 – 1750 arasına tarihlenen Sintaşta-Petrovka kompleksinin ilk evresidir.
Ad ve yayılım
Kültür adını
Rusya'nın Çelyabinsk bölgesindeki Sintaşta buluntu yerinden alır; Orenburg bölgesine, Başkurdistan'a ve kuzey Kazakistan'a yayılır.
Savaş arabası
Bilinen en eski savaş arabaları Sintaşta mezarlarında bulundu. Kültür, Eski Dünya'ya yayılan ve eski savaşlarda önemli rol oynayan bu teknolojinin kökeni için güçlü bir aday sayılır.
Maden işçiliği
Sintaşta yerleşimleri, bir bozkır kültürü için olağan dışı yoğunlukta bakır madenciliği ve tunç metalurjisiyle dikkat çeker.
Tahkimli yerleşimler
Kültürün başlıca özellikleri arasında yüksek düzeyde askerîleşme ve geniş tahkimli yerleşimler yer alır; bu tür 23 yerleşim bilinmektedir.
Kökeni
Sintaşta kalıntılarını sonraki yerleşimlerin altında ayırt etmek zor olduğundan kültür ancak 1990'larda sonraki Geç
Tunç Çağı bozkır ufkundan ayrı bir kültür olarak tanındı. Koryakova 1998'de kültürün Poltavka ve Abaşevo kültürlerinin etkileşiminden doğduğu sonucuna vardı. 2015'teki genetik çalışmalar ise kültürün İp Baskılı Çanak Çömlek kültürü topluluklarının doğuya göçünden doğduğunu öne sürdü.
Dil
Sintaşta, Hint-
İran dillerinin kökeni olarak geniş kabul görür.
Mezarlar
Sintaşta mezarlarında atlar, savaş arabaları ve silahlar ölülerle birlikte gömülmüştür. Bu gömü düzeni, toplumda savaşçı seçkinlerin ağırlığını yansıtır.