Mızrak atıcı, bir ucunda mızrağın arka ucunu tutan bir çengel bulunan çubuk biçiminde bir av aletidir. Avcının kolunu yapay olarak uzatarak mızrağın çok daha büyük bir hızla fırlatılmasını sağlar. Orta
Amerika'da kullanılan Nahuatlca adı "atlatl" ile de bilinir.
Nasıl çalışır
Avcı, mızrağın arka ucunu atıcının çengeline yerleştirir ve atıcıyı elinde tutarak kolunu ileri savurur. Atıcı bir kaldıraç gibi çalışır; mızrak, elle atışa kıyasla daha uzağa ve daha hızlı gider. Bu yöntemde kullanılan mızraklar genellikle hafif ve esnek, oka benzer biçimde yapılır.
En eski kanıtlar
Avrupa'daki bilinen en eski mızrak atıcı parçası,
Fransa'daki Combe-Saunière'de bulunan ve Solütre dönemine ait bir boynuz kancadır. Madlen döneminde boynuzdan yapılmış, ucu hayvan figürleriyle süslenmiş çok sayıda mızrak atıcı ortaya çıktı.
Sanat eseri olarak
Fransa'daki Mas d'Azil Mağarası'nda bulunan, sırtına bakan bir dağ keçisi yavrusu ile kuşları gösteren mızrak atıcı ucu bunların en tanınmış örneğidir. Bu süslü aletler, avcılıkla sanatın iç içe geçtiğini gösterir.
Dünyadaki kullanımı
Mızrak atıcı
Avustralya'dan
Amerika'ya kadar birçok bölgede bağımsız olarak kullanıldı. Avustralya Aborjinlerinin "woomera" adlı atıcısı ve Amerika'nın yerli halklarının atıcıları, bu aletin yakın zamana kadar yaşadığı örneklerdir. Amerika'da ok ve yayın yaygınlaşmasıyla birlikte atıcı kullanımı birçok bölgede azaldı.