Tabun Mağarası (Arapça "Fırın Mağarası") ya da İbranice adıyla Tanur Mağarası, İsrail'deki Nahal Me'arot Doğa Koruma Alanı'nda yer alan kazılmış bir yerdir. 2012'de UNESCO tarafından evrensel değere sahip ilan edilen
Karmel Dağı İnsan Evrimi yerlerinden biridir.
Nahal Me'arot
Yakındaki El Vad, Cemal Mağarası ve Skhul Mağarası ile birlikte Tabun, bir ulusal park ve
UNESCO Dünya Mirası olan Nahal Me'arot Doğa Koruma Alanı'nın parçasıdır.
İskân
Mağara, Alt ve
Orta Paleolitik dönemde, yaklaşık 500.000 ile 40.000 yıl öncesi arasında aralıklarla iskân edildi. Bu süre içinde mağarada 25 metreye varan kum, silt ve kil birikintisi oluştu. Kazılar, mağaranın Levant'taki en uzun insan iskânı dizilerinden birine sahip olduğunu gösterir.
Garrod kazıları
Dorothy Garrod 1929'da başlayan ve 22 ay süren kazılarla bu ve bölgedeki öteki yerlerin iskân dizisini ortaya koydu. Bu kazılar sırasında yerel bir köyden işe alınan Yusra adlı bir kadın, Tabun 1 kafatasını bulan kişi olarak tanındı.
En alt katmanlar
Mağaranın en erken ve en alt birikintileri bol miktarda deniz kumu içerir. Bu durum ve bulunan polen izleri o dönemde nispeten ılık bir iklime işaret eder. Erimekte olan buzullar deniz düzeyini yükseltmiş ve Akdeniz kıyı çizgisi içeri çekilmişti. Kıyı Ovası bugünkünden daha dardı ve savan bitki örtüsüyle kaplıydı.
Araçlar
O dönemin mağara sakinleri, Kıyı Ovası'nda dolaşan ceylan, su aygırı, gergedan ve yaban sığırı gibi hayvanları öldürmek ve bitki köklerini sökmek için çakmaktaşı ya da kireçtaşından el baltaları kullanırdı. Araçlar zamanla yavaş yavaş gelişti; el baltaları küçüldü ve daha düzgün biçim aldı.