Jōmon dönemi, Japon tarihinde yaklaşık MÖ 14.000 ile 300 arasındaki zaman dilimidir. Bu dönemde
Japonya'da, ortak bir kültürle birleşen, çeşitli avcı-toplayıcı ve erken tarımcı Jōmon halkı yaşadı. Topluluklar kayda değer bir yerleşiklik ve kültürel karmaşıklık düzeyine ulaştı.
Kökenler
Jōmon halkının ataları Kuzeydoğu Asya'dan, Kore Yarımadası'ndan,
Çin'den ve
Güneydoğu Asya'dan göç etti. Bu halk sonunda Japonca konuşan Yayoi topluluklarıyla karıştı.
Maddi kültür
Dönem kemik, taş, kabuk ve boynuzdan yapılmış aletler ve takılar, pişmiş toprak heykelcikler ve kaplar ile lake eşyalar bakımından zengindir. Jōmon çömlekçiliği, ıslak yüzeye ip bastırılarak yapılan süslemesiyle tanınır.
Benzer gelişmeler
Benzer kültürler
Kuzey Amerika'nın Pasifik kuzeybatısında ve özellikle Ekvador'daki Valdivia kültüründe gelişti; çünkü bu ortamlarda da kültürel karmaşıklık, sınırlı bahçecilikle birlikte ağırlıklı olarak avcılık-toplayıcılık anainde ortaya çıktı.
Kronoloji
Yaklaşık 14.000 yıllık dönem gitgide kısalan evrelere ayrılır: Başlangıç (MÖ 13.750–8.500), İlk (8.500–5.000), Erken (5.000–3.520), Orta (3.520–2.470), Geç (2.470–1.250) ve Son (1.250–500).
Mirası
Jōmon dönemi, avcı-toplayıcı toplulukların da çanak çömlek, yerleşik köyler ve zengin bir sanat geleneği geliştirebileceğini gösteren dünya ölçeğinde önemli bir örnek sayılır.
Yerleşiklik
Topluluklar, büyük ölçüde avcılık ve toplayıcılığa dayanmalarına karşın kalıcı köyler kurdu.