Folsom geleneği, yaklaşık MÖ 10.800 – 10.200 arasında
Kuzey Amerika'nın orta kesiminin büyük bölümünde yaşamış bir Paleo-Kızılderili arkeolojik kültürüdür.
Ad
Terimi ilk kez 1927'de Denver Doğa ve Bilim Müzesi müdürü Jesse Dade Figgins kullanmıştı. Ad, New Mexico
eyaletindeki Folsom kasabası yakınındaki buluntu yerinden gelir.
Çığır açan buluntu
Arkeologlar, başta Folsom yakınındaki alan olmak üzere, soyu tükenmiş Bison antiquus türüne ait kemiklerle birlikte atış uçları buldu. Bu buluntu,
Amerika'da insanların yalnızca üç bin yıldır yaşadığını savunan o zamanki bilimsel görüşün çok ötesinde bir eskiliği kanıtladı. Folsom buluntuları, "Amerikan arkeolojisini değiştiren keşif" olarak anılır.
Tartışmanın arka planı
Yeni Dünya'da insanın eskiliği 19. yüzyılın sonu ve 20. yüzyılın başında tartışmalı bir konuydu. 1859'dan itibaren Avrupa'da soyu tükenmiş Pleistosen memelileriyle birlikte bulunan insan kemikleri, insanlığın çok daha eskiye ulaştığını bilim insanlarına kanıtladı. Amerika'da da erken insan izleri araştırıldı. 1872'de Charles Conrad Abbott, Delaware Nehri vadisinde buzul çağlarına ait insan izleri bulduğunu açıkladı; bulgularının çoğu sonradan çürütülse de Abbott eski insan kalıntılarının aranmasına ilham verdi.
Folsom uçları
Bu geleneğin ince, iki yüzü oluklu atış uçları,
Kuzey Amerika taş işçiliğinin en ustalıklı örnekleri arasında sayılır. Uçlar, Clovis geleneğinin ardından gelen bizon avcılarına aittir.