Gordon Willey ve Philip Phillips'in 1958'de
Amerika arkeolojisi için önerdiği kültürel evreler dizisinde Litik evre, Amerika'da insan yerleşiminin en erken dönemidir; buzul sonrası avcı-toplayıcıların Amerika'ya yayıldığı zamanı kapsar.
Ad
Evre adını yontma taş aletlerin ilk ortaya çıkışından alır. Paleo-Kızılderili terimi aşağı yukarı aynı dönem için kullanılan bir başka addır.
İki teknoloji grubu
Bu evre iki büyük taş teknolojisi kategorisini kapsayacak biçimde tasarlanmıştı: birincisi, vurmanın başlıca ya da tek teknik olduğu, özelleşmemiş çekirdek ve yonga endüstrileri; ikincisi, en tipik eserleri oluklu ya da oluksuz mızrak biçimli uçlar olan daha gelişmiş "dilgi" teknikleri gösteren endüstriler.
Güney Amerika
Güney Amerika genelinde, kıtanın farklı ortamlarına yerel uyumları yansıtan "oluklu balık kuyruğu" uçları gibi Litik evre taş alet gelenekleri bulunur.
Sonu
Litik evrenin sona erişinin işaretleri ve zamanı bölgeden bölgeye değişir. Dokumanın, pişmiş çanak çömleğin kullanımı ve avcı-toplayıcı yaşamın yerini kademeli olarak tarıma ve evcil hayvanlara bırakması bu etkenler arasındadır. Bitiş tarihleri birçok bölgede MÖ 5000 – 3000 dolayındadır. Sonraki evre için en yaygın terim Arkaik evredir; Peru'da ise Pamuklu Seramik Öncesi dönem terimi kullanılabilir.
Kaba aletler
Arkeolog Alex Krieger, kaba, vurmayla yontulmuş aletler veren yüzlerce alanı belgeledi. Litik evreye ilişkin en ikna edici kanıtlar, bu tür aletlerin 20.000 yıldan eskiye tarihlendiği
Güney Amerika alanlarından gelir.