Únětice kültürü,
Orta Avrupa Tunç Çağı'nın başına ait, yaklaşık MÖ 2300 – 1600 arasına tarihlenen bir arkeolojik kültürdür. Adını Çekya'nın ortasında, Prag'ın kuzeybatısındaki Únětice köyünden alır.
Yayılım
Çekya ve Slovakya'da yaklaşık
1400,
Polonya'da 550,
Almanya'da ise yaklaşık 500 belgelenmiş buluntu yeri vardır. Kültür kuzeydoğu
Avusturya'dan ve batı
Ukrayna'dan da bilinir.
Araştırma tarihi
Kültüre adını veren buluntuyu Çek cerrah ve amatör arkeolog Čeněk Rýzner (
1845 –
1923) yaptı. Rýzner 1879'da Únětice köyüne bakan Holý Vrch tepesinde 50'den fazla gömü içeren bir mezarlık buldu. Aynı dönemde güney Moravya'da Měnín'de ilk Únětice mezarlığı ortaya çıkarıldı. 1930'lara kadar başta mezarlıklar olmak üzere çok sayıda yeni yer belirlendi.
Leubingen
Almanya'da Leubingen'deki prens mezarı 1877'de Friedrich Klopfleisch tarafından kazılmıştı; ancak Klopfleisch anıtı yanlışlıkla
Demir Çağı'nın Hallstatt dönemine tarihlemişti. Sonraki yıllarda Orta Almanya'da önemli bir Únětice yerleri kümesi tanımlanmıştır.
Önemi
Únětice,
Orta Avrupa'da tunç işçiliğinin yayıldığı, zengin "prens" mezarlarının ve toplumsal farklılaşmanın belirginleştiği dönemin anahtar kültürüdür. Çan Biçimli Kap kültürünün ardından Orta Avrupa'da öne çıkan başlıca kültürdür.
Ölü gömme
Únětice mezarlıklarında ölüler genellikle büzülmüş biçimde, düz mezarlara gömülürdü. Seçkinlere ait mezarlar ise büyük toprak höyüklerin altında, zengin tunç ve altın eşyalarla donatılmıştı.