Hallstatt kültürü, MÖ 12.–8. yüzyıllarda Geç
Tunç Çağı'nın, MÖ 8.–6. yüzyıllarda ise Erken
Demir Çağı'nın Batı ve
Orta Avrupa'daki baskın arkeolojik kültürüdür. MÖ 12. yüzyılın Urne Tarlaları kültüründen gelişti ve bölgesinin büyük kısmında yerini La Tène kültürüne bıraktı.
Adını aldığı yer
Kültür adını
Avusturya'nın Salzkammergut bölgesinde,
Salzburg'un güneydoğusundaki göl kıyısı köyü Hallstatt'tan alır. Burada zengin bir tuz madeni vardı ve birçoğu seçkin eserler içeren yaklaşık 1.300 mezar bilinmektedir.
Evreler
Hallstatt buluntuları "Hallstatt A"dan "D"ye dört döneme ayrılır. A ve B evreleri Geç
Tunç Çağı'na, C ve D evreleri
Demir Çağı'na sayılır. Genel kullanımda "Hallstatt kültürü" terimi daha çok C ve D evrelerini kapsar.
Yayılış
MÖ 6. yüzyıla gelindiğinde kültür doğu ve batı olmak üzere iki kuşağa ayrılan geniş bir alana yayılmıştı. Batı ve
Orta Avrupa'nın büyük bölümünü Alplere dek kapladı ve kuzey
İtalya'ya ulaştı.
Britanya ile İber Yarımadası'nın bazı bölgeleri de en geniş yayılım alanına dahil edilir.
Ekonomi ve dil
Kültür tarıma dayanıyordu; ancak metal işçiliği oldukça ilerlemişti. Hallstatt kültürü genellikle Proto-Kelt dili konuşan topluluklarla ilişkilendirilir.
Tuzun önemi
Hallstatt'taki tuz madeni, yerleşimin zenginliğinin başlıca dayanağıydı. Mezarlardaki seçkin eserler, tuz ticaretinin uzak bölgelerle bağlantı kurduğunu gösterir.
Araştırma tarihi
Hallstatt mezarlığındaki buluntular,
Orta Avrupa Demir Çağı kronolojisinin kurulmasında kilit rol oynadı; dört evreli sınıflama bugün de bölge arkeolojisinde başvuru çerçevesi olarak kullanılır.