Çan Biçimli Kap kültürü, Avrupa
Tunç Çağı'nın başında kullanılan, ters çevrilmiş çan biçimli içki kabından adını alan bir arkeolojik kültürdür. MÖ 2800 kadar erken bir tarihte ortaya çıktı.
Ad
Terimi Almanca "Glockenbecher" olarak ilk kez tarihöncesi araştırmacısı Paul Reinecke kullanmıştı; İngilizce karşılığını 1904'te John Abercromby yerleştirdi.
Süre
Kültür bazı bölgelerde MÖ 1650 dolaylarına kadar sürdü, bazılarında ise MÖ 2300 gibi erken bir tarihte kayboldu.
Britanya'da tek kişilik mezarların görülmesiyle MÖ 2450 dolaylarında başladı ve MÖ 1800'e kadar sürdü.
Orta Avrupa'da ise MÖ 2300'e kadar yaşadı ve yerini Únětice kültürüne bıraktı.
Yayılım
Batı Avrupa'da geniş biçimde yayıldı: İber Yarımadası'nın birçok bölgesinde bulundu, doğuda
Tuna ovalarına, kuzeyde
Britanya adalarına ulaştı. Sardinya ve Sicilya adalarında ve kuzeybatı Afrika'nın bazı kıyılarında da görüldü.
İp Baskılı kültürle ilişkisi
Erken evresinde
Orta Avrupa'daki İp Baskılı Çanak Çömlek kültürünün batıdaki çağdaşı sayılır. MÖ 2400 dolaylarından itibaren doğuya, İp Baskılı ufkun içine yayıldı. Orta ve
Doğu Avrupa'nın bazı kesimlerinde,
Polonya'ya kadar, İp Baskılı'dan Çan Biçimli Kap'a geçen bir dizi görülür.
Olgun evre
Olgun evresinde kültür yalnızca bir eser türleri topluluğu değil; bakır, arsenikli tunç ve altın işçiliğini, uzak mesafe değiş tokuş ağlarını, okçuluğu, özgün süs türlerini, toplumsal tabakalaşmayı ve bölgesel seçkinlerin doğuşunu içeren karmaşık bir olgu olarak anlaşılır.
Genetik çeşitlilik
2018'de yapılan bir çalışma, bu olgunun genetik bakımdan farklı topluluklarla ilişkili olduğunu gösterdi.