Ain Ghazal,
Ürdün'ün başkenti
Amman'ın kuzeydoğu kenarında yer alan büyük bir Neolitik yerleşimdir. Adı Arapça "ceylan pınarı" anlamına gelir. Yerleşim, 1974'te bir yol yapımı sırasında ortaya çıktı ve 1980'lerden itibaren kazıldı.
Büyüklüğü
Ain Ghazal, en geniş döneminde 10 – 15 hektarlık bir alana yayıldı ve
Yakın Doğu'nun en büyük Neolitik yerleşimlerinden biri oldu. Bu büyüklük, Çanak Çömleksiz Neolitik B döneminde bazı köylerin kasaba ölçeğine ulaştığını gösterir.
Kireç sıvalı heykeller
1983 ve 1985'te iki ayrı çukurda, kamış demetlerinden oluşan bir iç çatının üzeri kireç sıvayla kaplanarak biçimlendirilmiş insan heykelleri ve büstleri bulundu. Toplam sayıları otuzu aşar. Gözleri iri, bitümle belirginleştirilmiş bu figürler, insan biçimli büyük heykellerin bilinen en eski örnekleri arasındadır.
Atalara saygı
Yerleşimde ölülerin kafataslarının ayrılarak sıvayla kaplanmış olduğu da görüldü. Bu uygulama,
Eriha ve diğer Levant yerleşimlerindeki kafatası geleneğinin bir parçasıdır.
Geçim
Halk buğday, arpa ve baklagiller ekti; keçi besledi. Avcılık da sürüyordu. Yerleşimin son evrelerinde nüfusun azaldığı ve yaşam biçiminin hayvancılığa doğru kaydığı görülür; bu, çevredeki ağaçların kesilmesi ve toprağın yorulmasıyla ilişkilendirilir.
Bugün
Heykellerin önemli bir bölümü
Amman'daki
Ürdün Müzesi'nde sergilenir. Heykellerin yapım tekniği ve korunması üzerine yapılan çalışmalar, kireç sıvanın Neolitik toplulukların en önemli yapı ve sanat malzemelerinden biri olduğunu gösterdi.