Gravetien, Avrupa'da Orinyasyen'den sonra gelen ve Son Buzul Maksimumu'na kadar süren
Üst Paleolitik kültürüdür. Adını,
Fransa'nın Dordogne bölgesindeki La Gravette buluntu yerinden alır.
Aletler
•
Gravette uçları — Bir kenarı küt rötuşla körleştirilmiş, ince ve sivri dilgicikler bu kültürün ayırt edici aletidir. Sapa takılarak mızrak ve atış silahlarında kullanıldıkları düşünülür.
•
Kemik ve fildişi aletler — İğneler, bızlar ve mızrak uçları yaygındır.
Yaşam biçimi
Gravetien toplulukları, Orta ve
Doğu Avrupa'nın açık bozkırlarında mamut, at ve ren geyiği avladı. Çek Cumhuriyeti'ndeki Dolní Věstonice ve Pavlov gibi yerleşimlerde mamut kemiklerinden yapılmış barınaklar, ocaklar ve atölyeler bulundu.
Sanat
Avrupa'nın birçok bölgesinde bulunan kadın heykelcikleri, yani "Venüs figürinleri"nin büyük bölümü bu döneme aittir. Willendorf, Dolní Věstonice ve Lespugue heykelcikleri bunların en tanınmışlarıdır. Dolní Věstonice'de bulunan pişmiş topraktan figürler, kilin ateşte sertleştirilmesinin bilinen en eski örnekleri arasındadır.
Ölü gömme
Gravetien döneminde özenli gömüler de yaygınlaştı. Bu mezarlarda ölülerin üzerine aşı boyası serpildiği, binlerce fildişi boncuk ve delinmiş hayvan dişi bırakıldığı görülür.
Rusya'daki Sungir mezarları bu geleneğin örnekleridir.
Sonu
Yaklaşık 21 bin yıl önce buzulların en geniş hâline ulaşmasıyla birlikte
Kuzey Avrupa'nın büyük bölümü yaşanmaz hâle geldi ve Gravetien geleneği yerini bölgesel kültürlere bıraktı.