#1Hacılar Höyük, Burdur'un yaklaşık 23 km güneyinde yer alan erken bir insan yerleşimidir. En eski gelişme evresi yaklaşık MÖ 7040'a tarihlenir. Buluntular, yerleşimin tarihi boyunca birden çok kez terk edilip yeniden iskân edildiğini gösterir.
• VI. tabaka (yaklaşık MÖ 5600) — Bir meydan çevresinde toplanmış dokuz yapı bulundu. Geçim büyük ölçüde tarıma dayanıyordu; kavuzlu buğday, buğday, arpa, bezelye ve fiğ yetiştirildi. Sığır, domuz, koyun, keçi ve köpek kemikleri ele geçti.
• II. tabaka (yaklaşık MÖ 5300) — Köy surla çevrildi ve küçük bir tapınak yapıldı.
• I. tabaka (MÖ 5000 sonrası) — Bu yerleşim öncekilerden belirgin biçimde farklıdır; buraya yeni gelenlerin yerleştiği düşünülür.
Keşif ve kazılar
Höyük 1956'ya kadar ovada bir tümsek olarak kaldı. O yıl yöredeki bir öğretmen höyüğü İngiliz arkeolog James Mellaart'a gösterdi. Kazılar 1957 – 1960 yıllarında Mellaart yönetiminde yapıldı. 1985 ve 1986'da İstanbul Üniversitesi adına Refik Duru başkanlığında yeni çalışmalar yürütüldü. Buluntular Ankara'daki Anadolu Medeniyetleri Müzesi'nde sergilenir.Tabakalar
Höyükte en üstten başlayarak I – V. tabakalar Erken Kalkolitik Çağ'a, VI – IX. tabakalar Geç Neolitik Çağ'a aittir. Ana toprağın hemen üzerindeki en eski yerleşim Çanak Çömleksiz Neolitik döneme aittir.• VI. tabaka (yaklaşık MÖ 5600) — Bir meydan çevresinde toplanmış dokuz yapı bulundu. Geçim büyük ölçüde tarıma dayanıyordu; kavuzlu buğday, buğday, arpa, bezelye ve fiğ yetiştirildi. Sığır, domuz, koyun, keçi ve köpek kemikleri ele geçti.
• II. tabaka (yaklaşık MÖ 5300) — Köy surla çevrildi ve küçük bir tapınak yapıldı.
• I. tabaka (MÖ 5000 sonrası) — Bu yerleşim öncekilerden belirgin biçimde farklıdır; buraya yeni gelenlerin yerleştiği düşünülür.