Qujialing kültürü (MÖ 3400–2500),
Çin'de Hubei ve Hunan'da, başlıca orta Yangtze Irmağı bölgesini merkez alan Neolitik bir uygarlıktır.
Ad ve yayılım
Adını Hubei'nin Jingshan İlçesi'ndeki ad yerinden alan kültür, Daxi kültürünün (MÖ 5000–3300) ardılıdır ve güney Shaanxi'ye, kuzey Jiangxi'ye ve güneybatı Henan'a dek ulaştı.
Önemi
Kültür, büyük ölçekli tahkimli yerleşimler, gelişmiş tarım ve uzmanlaşmış zanaatkârlıkla tanınan Neolitik toplumda önemli bir gelişimi temsil eder.
Kendine özgü eserler
Kültüre özgü eser türleri arasında seramik toplar ve boyalı ağırşaklar vardır; ağırşaklar ardıl Shijiahe kültürüne miras kaldı.
Keşif
Hubei'nin Jianghan Ovası'nda yer alan Qujialing yeri ilk kez 1950'lerde belirlendi; ilk kazılar 1955–1957 arasında yapıldı.
Tarihleme
Kültürün zaman çizelgesi yaklaşık MÖ 3400–2500'ü kapsar; bazı araştırmacılar daha erken kanıtların (MÖ 3400–3000) Daxi kültürünün son evresine ait olabileceğini öne sürer.
Yerleşim alanı
Yerlerin çoğu Yangtze'nin kuzeyinde, bugünkü Yichang ile Wuhan arasında yer alır; bazıları güneybatıda ırmağın güney kıyısına uzanır. Ovalar ve alçak tepeler arasında hafifçe yükselen arazide yer alan bu ova yerleri tarım için elverişliydi ve Yangtze üzerinden ticareti kolaylaştırıyordu.
Chengtoushan
Hunan'daki Chengtoushan yerleşimi, Daxi'den sonra Qujialing dönemini de kapsar; Qujialing döneminde (MÖ 3300) orada pişmiş tuğlalar yol döşemek ve yapı anai olarak kullanılıyordu.