Liang Bua, Endonezya'nın Flores adasında, Doğu Nusa Tenggara'daki Manggarai bölgesinde, Ruteng kasabasının biraz kuzeyinde yer alan bir kireçtaşı mağarasıdır.
Verhoeven'in çalışmaları
Mağaranın arkeolojik ve paleontolojik potansiyeli 1950'ler ve 1960'larda Felemenkli misyoner ve arkeolog Theodor L. Verhoeven'in anlatımlarıyla ortaya çıktı. Utrecht Üniversitesi'nde hevesli bir arkeoloji öğrencisi olan Verhoeven, Flores'te bir Katolik ruhban okulunda çalışırken boş zamanlarında pek çok arkeolojik yeri araştırıp kazılar yaptı. Taş aletler buldu ve bunları Cava'daki
Homo erectus'un yapmış olabileceğini düşündü; ancak çalışmaları o dönemde pek çok eski insan bilimcince kabul görmedi.
2003 keşfi
Eylül 2003'te bir Endonezya arazi ekibi ve kazı ekibinin koordinatörü Thomas Sutikna bir kafatasının ilk izlerini ortaya çıkardı. Arkeologlar başlangıçta yalnızca kafatasının tepesini incelediler ve küçük boyutundan ötürü küçük bir çocuğa ait olduğunu düşündüler. Ancak Sutikna ve meslektaşları kısa sürede dişlerin kalıcı ve olgun olduğunu, yani kafatasının tam yetişkin bir bireye ait olduğunu anladı.
LB1
Birkaç hafta sonra ekip bu insansının vücut kalıntılarının çoğunu buldu; kalıntılar mağaranın adından ötürü LB1, LB2 gibi kodlarla isimlendirıldı. Bu buluntu sonradan "hobbit" olarak da bilinen
Homo floresiensis'in tip örneği oldu.
Yetenekler
Küçük boyuna ve beyin hacmine karşın
Homo floresiensis taş aletler kullanabiliyor, küçük filler ve kemirgenler gibi hayvanları avlayabiliyor ve büyük komodo ejderleri gibi pek çok yırtıcıyla başa çıkabiliyordu.
Süren kazılar
2022 itibarıyla kazılar sürmekte, dişler gibi ek buluntular ortaya çıkarılıp incelenmektedir.