Bølling–Allerød ılık evresi (Geç Buzul Ara Evresi olarak da bilinir), Son Buzul Dönemi'nin son aşamalarında, günümüzden yaklaşık 14.690 ile 12.890 yıl önce yaşanan bir buzul arası ılık dönemdir.
Özellikleri
Dönem, Kuzey Yarımküre'de ani bir ısınma ve buna karşılık Güney Yarımküre'de bir soğuma ile tanımlanır. Aynı dönemde büyük buz örtülerinin çöktüğü ve deniz seviyesinin hızla yükseldiği, "Erime Suyu Atımı 1A" olarak bilinen bir dönemdir.
Ad
Dönem, iklim kanıtlarının ilk kez bulunduğu Danimarka'daki iki alanın adını taşır. Bu kanıtlar,
Kuzey Avrupa'da ancak nispeten ılık bir dönemde yaşayabilecek bitki fosilleriydi. Buzul Ara Evresi 1 ya da Dansgaard–Oeschger olayı 1 olarak da anılır.
Öncesi
Bu ılık evre, yaklaşık 18.000 – 14.700 yıl önce süren En Yaşlı Dryas döneminin ardından geldi. En Yaşlı Dryas bugünkü Holosen'den belirgin biçimde soğuk olsa da, küresel ölçekte Son Buzul Maksimumu'nun sert soğuğundan sonra karbondioksit yoğunluğundaki kademeli artışla gelen bir ısınma dönemiydi.
Kutupsal tahterevalli
Bølling–Allerød boyunca küresel sıcaklık çok az değişti. Hızlı ısınma Kuzey Yarımküre ile sınırlı kaldı; Güney Yarımküre ise eşdeğer bir soğuma yaşadı. Bu "kutupsal tahterevalli" örüntüsü, Atlantik meridyen devrik dolaşımının güçlenmesinden doğdu ve ısının güneyden kuzeye taşınmasını artırdı.
İnsanlar için önemi
Kuzey Yarımküre'deki insan toplulukları için bu dönem, buzul çağının sonundan beri yaşanan ilk belirgin ısınmaydı. Dönemi
Genç Dryas soğuması izledi.