Hirokitia (Yunanca Hirokitia ya da Choirokoitia),
Kıbrıs adasında Neolitik döneme tarihlenen bir arkeolojik sahadır. 1998'den beri
UNESCO Dünya Mirası Listesi'ndedir.
Doğu Akdeniz'in en önemli ve en iyi korunmuş tarih öncesi yerlerinden biri sayılır.
Önemi
Önemi büyük ölçüde, ortak korunma amacıyla çevresi tahkimatla kuşatılmış, toplu bir yerleşim biçiminde örgütlü bir toplumun kanıtlarını sunmasından gelir. Çanak çömleksiz Neolitik dönem bu yerleşim ve adaya yayılmış yaklaşık 20 benzer yerleşimle temsil edilir.
Bulunuşu
Alan 1934'te
Kıbrıs Eski Eserler Dairesi müdürü Porfirios Dikaios tarafından bulundu. Dikaios 1934 – 1946 arasında altı kazı yaptı ve ilk bulgularını 1934'te yayımladı.
Veri farkı
Dikaios başlangıçta yerleşimin MÖ 4000 dolaylarında kurulduğunu düşünüyordu. Radyokarbon tarihlemesi ise kuruluşun yaklaşık MÖ 7000'e ulaştığını ortaya koydu.
Sonraki kazılar
1970'lerin başında başlayan yeni kazılar 1974'te kesintiye uğradı. Alain Le Brun yönetimindeki bir Fransız heyeti 1977'de kazılara yeniden başladı. Yerleşimde MÖ 7. binyıldan 4. binyıla kadar yaşanmış olduğu anlaşılmaktadır.
Konum
Yerleşim, adanın güney kıyısına doğru Maroni Çayı vadisinde bir tepe yamacında kurulmuştu. Yuvarlak planlı taş evler ve yerleşimi çevreleyen duvar, alanın en tanınmış öğeleridir.
Bugün
Sahada bazı yuvarlak evlerin özgün biçimine uygun yeniden yapımları bulunur; bunlar ziyaretçilere Neolitik köy yaşamını somut olarak tanıtır.