Cerf el-Ahmar, kuzey
Suriye'de yaklaşık MÖ 9500 – 8700 arasına tarihlenen bir Neolitik yerleşim yeridir. Adı Arapçada "kızıl yar" anlamına gelir.
Yapılar
Yerleşimde yuvarlak ve dörtgen yapılardan oluşan bir dizi bulunur. Bu dizi, yuvarlak planlı evlerden dörtgen planlı evlere geçişin bir yerleşim içinde izlenebildiği ender örneklerden biridir. Yerleşim bugün Tişrin Barajı'nın yapımıyla oluşan
Fırat gölünün suları altındadır; kazılar baraj gölü dolmadan önce kurtarma amacıyla yürütüldü.
Mureybet kültürü
Yerleşim beş yüzyıl boyunca Mureybet kültürünün izlerini taşıdı. Bu kültüre ait buluntular arasında çakmaktaşı silahlar ve süslü küçük taşlar yer alır.
Tarıma geçiş
Yabani arpa ve siyez buğdayı kalıntıları, bölgede tarıma ilk geçiş aşamalarının izlenmesini sağladı. Mercimeğin evcilleştirilmesine ilişkin ilk kanıtlar da Cerf el-Ahmar'ın erken Neolitik tabakalarında görülür.
Bölgedeki yeri
Cerf el-Ahmar, orta
Fırat vadisinde Mureybet ve Ebu Hureyre gibi yerleşimlerle birlikte,
Yakın Doğu'da avcı-toplayıcılıktan çiftçiliğe geçiş sürecinin anahtar yerleri arasında sayılır. Çanak Çömleksiz Neolitik A dönemine ait yerleşim düzeninin, ortak kullanılan yapılarla birlikte incelenebildiği yerlerdendir.
Önemi
Buluntular, ilk çiftçi toplulukların yerleşim düzenini, toplu depolama yapılarını ve bitki kullanımını bir arada göstermesi bakımından değerlidir.