Billy Carson anlatısı neden bu kadar yayıldı? Sosyal medya çağında Anunnaki, Zümrüt Tabletler ve Enki'nin yediği bitkiler

Anunnaki anlatısının yirmi birinci yüzyıldaki yayılışını konuşurken, kitaplardan çok ekranlara bakmak gerekiyor. Bu ekranlarda son yıllarda en çok görünen isimlerden biri, Amerikalı içerik üreticisi Billy Carson. Carson, "4biddenknowledge" adını verdiği bir platform üzerinden videolar, podcast'ler ve kısa kesitler yayımlıyor. Anlattığı konular arasında Anunnaki, Mısır, antik teknoloji ve bilinç gibi başlıklar sıkça yer alıyor. Bu yazı bir kişi portresi değil; Carson'ın anlatısının Anunnaki fikrini nasıl taşıdığına ve neden bu kadar geniş bir kitleye ulaştığına dair bir okuma.

Kitaptan kesite

Sitchin'in çağında bir fikrin yayılması için birinin yüzlerce sayfalık bir kitap okuması gerekiyordu. "Ancient Aliens" çağında bir saatlik bir bölüm izlemek yetiyordu. Carson'ın öne çıktığı dönemde ise bir dakikadan kısa bir video yeterli hale geldi.

Bu değişim, anlatının biçimini de değiştirdi. Uzun bir kitapta yazar, iddialarını kaynaklarla desteklemek, karşı görüşlere cevap vermek ve bir bütünlük kurmak zorunda kalıyor. Kısa bir videoda ise tek bir çarpıcı cümle, bir görsel ve bir soru yetiyor. İzleyici, bir sonraki videoya geçmeden önce bir fikirle karşılaşıyor ama o fikri tartmaya vakit bulamıyor.

Carson'ın videoları bu biçimin içinde güçlü bir sunum tarzı geliştirdi: kendinden emin bir anlatım, net cümleler ve izleyiciyi "araştırmaya" davet eden bir ton. Bu ton, izleyiciye pasif bir tüketici değil, aktif bir araştırmacı olduğu hissini veriyor.

Zümrüt Tabletler ve Anunnaki

Carson'ın anlatısında Anunnaki, tek başına değil, başka gizemli metinlerle birlikte anılıyor. Bunların en dikkat çekeni, "Thoth'un Zümrüt Tabletleri" adıyla bilinen metin. Carson bu metin üzerine bir kitap da yayımladı.

Burada önemli bir ayrım yapmak gerekiyor. "Zümrüt Tablet" adı, Orta Çağ'dan beri bilinen ve Hermes Trismegistos'a atfedilen kısa bir simya metnini anlatmak için kullanılıyor. Bu metnin en eski bilinen sürümleri Arapça. Carson'ın ve benzer içerik üreticilerinin söz ettiği "Thoth'un Zümrüt Tabletleri" ise farklı bir metin: 1930'larda Amerika'da Maurice Doreal adını kullanan bir dini grup liderinin yayımladığı, kendisinin Büyük Piramit'te bulduğunu ve çevirdiğini söylediği uzun bir metin. Akademisyenler bu metnin antik bir kaynağı olduğuna dair hiçbir kanıt bulunmadığını, yirminci yüzyılda yazılmış bir eser olduğunu belirtiyor.

Bu iki metnin aynı adla anılması, izleyicilerde ciddi bir karışıklığa yol açıyor. Orta Çağ'ın gerçek simya metninin itibarı, yirminci yüzyılın yeni metnine aktarılıyor. Bu yeni metin de Sümer ve Mısır anlatılarıyla birleştirilerek Anunnaki hikâyesine bağlanıyor.

Siz bir metnin adını duyduğunuzda, onun ne zaman ve kim tarafından yazıldığını araştırıyor musunuz?

Tanrılar arasındaki ilişki: Enki ve Ninhursag

Carson'ın ve benzer anlatıcıların sık başvurduğu bir tema, Enki'nin bir yaratıcı ve şifacı olarak tanrıça Ninhursag ile ilişkisi. Bu ilişkinin en zengin anlatıldığı metin, Sümerce "Enki ve Ninhursag" şiiri.

Şiir, saf ve parlak bir ülke olarak anlatılan Dilmun'da geçiyor. Enki, burada tanrıçalarla birleşiyor ve her birleşmeden yeni bir tanrıça doğuyor. Sonra Ninhursag'ın yetiştirdiği sekiz bitkiyi görüyor ve onları tek tek yiyor; her birinin ne olduğunu "belirlemek" istiyor. Ninhursag buna öfkeleniyor ve Enki'ye lanet ediyor: Ölene kadar ona "yaşam gözüyle" bakmayacağını söylüyor ve ortadan kayboluyor.

Enki ağır biçimde hastalanıyor. Vücudunun sekiz farklı yeri ağrıyor. Tanrılar çaresiz kalıyor. Sonunda bir tilki, Ninhursag'ı geri getirmeyi başarıyor. Ninhursag, Enki'yi kendi bedenine yerleştiriyor ve ağrıyan her organ için bir şifa tanrısı doğuruyor. Bu tanrıların adları, iyileştirdikleri organın Sümerce adıyla kelime oyunu yapıyor.

Bu şiir, tanrılar arasındaki ilişkiyi ne düşmanlık ne de dostluk olarak anlatıyor. Bir sınırın aşılması, bir öfke, bir ceza, bir pişmanlık ve sonunda bir şifa. Enki merakının bedelini ödüyor; Ninhursag ise öfkesini bir doğurganlığa çeviriyor.

Akademik okuma

Akademik çevreler Carson'ın anlatısına doğrudan, ayrıntılı bir eleştiri yöneltmedi. Bu tür içeriklerin çok hızlı üretilmesi ve yayılması, akademik yayın sürecinin hızıyla karşılaştırılamıyor. Ama Carson'ın kullandığı kaynaklar hakkında söylenenler açık.

Doreal'in Zümrüt Tabletleri'ne dair akademik görüş, metnin modern bir ezoterik eser olduğu yönünde. Sümer metinleri konusunda ise Carson'ın anlatısı, büyük ölçüde Sitchin'in yorumlarını izliyor; dolayısıyla Sitchin'e yöneltilen dil ve çeviri eleştirileri onun için de geçerli.

"Enki ve Ninhursag" şiirine dair akademik yorumlar ise farklı katmanlar öne çıkarıyor. Bazı araştırmacılar şiirde Dilmun'un, yani bugünkü Bahreyn çevresinin, Sümer için taşıdığı ticari ve dini önemin izlerini görüyor. Bazıları, şiirin sulama ve bereket döngülerini anlattığını düşünüyor: Enki, tatlı suyun tanrısı olarak toprağı dölleyen güç; Ninhursag ise toprağın ve doğurganlığın tanrıçası. Şifa tanrılarının adlarındaki kelime oyunları ise Sümer yazıcılarının dil oyunlarına duyduğu sevginin bir örneği olarak okunuyor.

Bir de Samuel Noah Kramer'in ünlü bir yorumu var. Kramer, Enki'nin kaburgasını iyileştiren tanrıça "Nin-ti" adının hem "kaburganın hanımı" hem de "yaşam veren hanım" anlamına gelebileceğini belirtti ve bu kelime oyununun, Kutsal Kitap'taki Havva'nın kaburgadan yaratılışı hikâyesinin uzak bir yankısı olabileceğini öne sürdü. Bu öneri, akademide hâlâ tartışılan ama dikkat çeken bir yorum.

Şiirin başındaki Dilmun tasviri de ayrıca ilgi çekiyor. Orada kuzgun bağırmıyor, aslan öldürmüyor, kurt kuzuyu kapmıyor; hastalık ve yaşlılık bilinmiyor. Ama bu kusursuz ülkede tatlı su yok ve Enki'den ilk istenen şey, ülkeye su getirmesi. Yani cennet, kendi başına tamamlanmış bir yer değil; bir tanrının emeğiyle yaşanabilir hale gelen bir yer. Bu ayrıntı, kısa videolarda neredeyse hiç anılmıyor.

Sitchin'in okuması

Sitchin, "Enki ve Ninhursag" şiirini Enki'nin genetik deneylerle uğraştığının bir kaydı olarak okudu. Ona göre bitkiler, deneylerin ürünleriydi; Enki'nin hastalanması da bu deneylerin istenmeyen bir sonucuydu. Carson'ın anlatısı bu yorumu büyük ölçüde benimsiyor ve kısa video biçimine uygun hale getiriyor: "Sümer tabletleri, Enki'nin genetik mühendis olduğunu söylüyor."

Neden bu kadar yayıldı?

İlk neden, platform. Carson'ın içerikleri, algoritmaların öne çıkardığı kısa ve çarpıcı biçimlere çok uygun. Bir izleyici tek bir videoyu izlediğinde, platform ona benzer onlarcasını gösteriyor.

İkinci neden, kimlik. Carson'ın anlatısı, Afrika kökenli Amerikalı izleyiciler arasında özellikle güçlü bir ilgi gördü. Antik Mısır'ı ve Afrika'yı medeniyetin merkezine koyan bir anlatı, bu izleyiciler için tarih kitaplarında eksik kalan bir hikâyeyi tamamlıyor gibi görünüyor. Bu ilgi, Anunnaki konusundan bağımsız olarak anlamlı ve ciddiye alınması gereken bir ihtiyaca işaret ediyor.

Üçüncü neden, kendini geliştirme dili. Carson'ın anlatısı sadece geçmişi değil, izleyicinin kendi potansiyelini de konu ediyor: bilinç, frekans, ruhsal uyanış. Bu birleşim, tarih anlatısını kişisel bir dönüşüm vaadiyle bağlıyor.

Dördüncü neden, karşı-otorite tonu. Anlatının sıkça vurguladığı "size söylenmeyen bilgi" teması, kurumlara güvenini kaybetmiş izleyiciler için güçlü bir çağrı.

Forumlarda

Forumlarda Carson tartışmaları genellikle keskin. Kimi kullanıcılar onu ufuk açıcı bir öğretmen olarak görüyor; eleştirel kullanıcılar ise kaynaklarını sorguluyor ve özellikle Zümrüt Tabletler'in kökeni konusunda yaygın bir yanlış bilgiye dikkat çekiyor. Bazı tartışmalarda Doreal'in metninin yayımlanma tarihi ve bağlamı paylaşılarak, izleyicilerin bu ayrımı yapmasına yardım edilmeye çalışılıyor. Türkçe tartışmalarda Carson'ın videoları genellikle altyazılı kesitler halinde dolaşıyor ve bu kesitler, kaynak tartışmasından tamamen kopuk olarak paylaşılıyor.

Kaynak sormak, bir içerik üreticisine saygısızlık değil; tam tersine, onun davet ettiği araştırmayı ciddiye almak demek. Bir videonun izleyiciyi gerçekten araştırmaya çağırması, o araştırmanın videonun kendisini de sorgulamasına izin vermesiyle anlam kazanır.

SohbeX teorisi

Spekülasyon olarak okuyun. Bana öyle geliyor ki Carson'ın anlatısının asıl gücü, Anunnaki'yi bir tarih sorusundan bir kimlik sorusuna dönüştürmesi. "Geçmişte ne oldu?" sorusu, "Ben kimim ve neler yapabilirim?" sorusuyla birleşiyor. Bu birleşim, anlatıyı akademik eleştiriye karşı neredeyse dokunulmaz kılıyor; çünkü bir kaynağın yanlış olduğunu göstermek, bir izleyicinin o anlatıdan aldığı güç duygusunu ortadan kaldırmıyor.

"Enki ve Ninhursag" şiiri bana burada başka bir şey düşündürüyor. Enki, merakla bitkileri yiyor ve bunun bedelini ağır biçimde ödüyor. Şifa ise ancak Ninhursag'ın, yani karşı tarafın, geri dönmesiyle geliyor. Belki de bu şiir, bilginin tek başına yetmediğini, şifanın bir ilişki gerektirdiğini anlatıyor. Kendini geliştirme anlatıları çoğu zaman bireyin tek başına uyanışını öne çıkarırken, bu eski şiir, iyileşmenin bir başkasının dönüşüne bağlı olduğunu hatırlatıyor.

Bu bir yorum; kesin bir bilgi değil.

Size soru

Bir kısa videoda duyduğunuz bir bilginin kaynağını hiç araştırdınız mı? "Zümrüt Tablet" adının iki farklı metni anlattığını biliyor muydunuz? Enki'nin sekiz bitkiyi yemesini merakın bedeli olarak mı, yoksa bir bereket döngüsünün anlatımı olarak mı okursunuz? Yorumlarda yazın.