Başur Höyük, Türkiye'nin güneydoğusunda Siirt ilinde yer alan, yaklaşık 5.000 yıllık bir
Tunç Çağı gömü yeridir. Siirt kentinin hemen dışında, Aktaş köyü yakınında, yukarı
Dicle vadisinde, Başur Çayı'nın bitişiğindedir.
Kazılar
Yerleşim, yaklaşık 150 x 250 metrelik ve 15 metre kalınlığında yerleşim kalıntısı taşıyan bir höyükten oluşur. 2007–2019 arasında Ilısu Barajı yapımıyla bağlantılı kurtarma kazıları kapsamında, Ege Üniversitesi'nden Haluk Sağlamtimur başkanlığındaki bir ekip tarafından kazıldı.
Londra Doğa Tarihi Müzesi'nden Brenna Hassett de çalışmalarda yer aldı.
Katmanlar
Çanak çömlek parçaları MÖ 7. binyıla dek uzanır. Üç yerleşim katmanı MÖ 4. binyıldaki Geç Kalkolitik 5 / Geç Uruk dönemine, MÖ 2. binyıldaki Orta Tunç dönemine ve
Orta Çağ'a aittir.
Uruk yerleşimi
Höyüğün güney kesimindeki Uruk dönemi yerleşimi, sonradan Erken Tunç I döneminde bir mezarlığa dönüştü. Geç Uruk yerleşimi taş anali bir surla çevriliydi ve anıtsal bir yapı içeriyordu. Buluntular arasında binlerce eğik ağızlı kâse vardır.
Tarihçe
Arkeologlara bakılırsa höyükte Neolitik dönemde de yaşanıyordu. Nüfus Geç Kalkolitik dönemde arttı; bu döneme ait yerel Anadolu maddi kültürü belgelenmiştir. Daha sonra merkezi bir yönetimi de içeren Uruk etkileri görülür. Bunu kazılan silindir mühürler, seri üretilmiş çok sayıda eğik ağızlı kâse ve çok odalı yapılar gösterir.