Paleolitik Çağ (Eski Taş Çağı) kronolojisi: yaklaşık 3,3 milyon yıl önce – yaklaşık MÖ 9700

Paleolitik Çağ, yani Eski Taş Çağı, insanlığın tarih öncesi döneminin en uzun bölümüdür ve taş aletlerin ilk kez yapılmasıyla tanımlanır. Bu çağ, homininlerin bilinen en eski taş aletlerinden Pleistosen'in sonuna kadar uzanır.

Ana evreler

• Yaklaşık 3,3 milyon yıl önce — Homininlerin taş alet kullanmasına ilişkin bilinen en eski izler.
• Yaklaşık 2,9 – 1,7 milyon yıl önce — Adını Tanzanya'daki Olduvai Boğazı'ndan alan Oldovan alet geleneği Afrika'nın büyük bölümünde kullanıldı.
• Yaklaşık 2 milyon yıl önce — Aşölyen el baltası geleneği Oldovan'dan gelişti; bu gelenek Homo erectus ile birlikte anılır.
• Yaklaşık 315 bin yıl önce — Fas'taki Cebel İrhud buluntuları, Homo sapiens'e ait bilinen en eski kalıntılar arasındadır.
• Yaklaşık 50 bin yıl önce — Alet ve eser çeşitliliğinde belirgin bir artış görülür.
• Yaklaşık 36 bin – 17 bin yıl önce — Altamira'nın en eski resimleri yaklaşık 36 bin yıl öncesine, Lascaux resimleri ise yaklaşık 22 – 17 bin yıl öncesine tarihlenir.
• Yaklaşık 11.650 yıl önce (yaklaşık MÖ 9700) — Pleistosen sona erdi; Paleolitik Çağ'ın kapanışı bu sınırla tanımlanır.

Yaşam biçimi

Bu çağda insanlar küçük topluluklar hâlinde yaşadı; bitki toplayarak, balık tutarak, avlanarak ya da leş arayarak beslendi. Yontma taş aletlerin yanı sıra ağaç ve kemikten aletler de kullanıldı. Deri ve bitki lifi gibi organik malzemeler çabuk çürüdüğü için bunlardan çok az iz kaldı.

Anadolu'da Paleolitik

Antalya'nın kuzeybatısındaki Karain Mağarası, Alt, Orta ve Üst Paleolitik katmanlarını kesintisiz bir dizi hâlinde barındırır; mağaradaki insan varlığı yaklaşık 200 – 150 bin yıl öncesine iner. İstanbul'un batısındaki Yarımburgaz Mağarası'nda da alt mağarada bozulmamış erken Paleolitik katmanlar belirlendi.